Sylvie Simmons (CD)
Uitgelicht
|
13,34 |
Naar shop
|
|
13,34 |
Naar shop
|
|
19,85
16,37 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Sylvie is het debuutalbum van de gerenommeerde muziekjournaliste en Leonard Cohen-biograaf Sylvie Simmons, uitgebracht in 2014. Het album markeert een opmerkelijke carrièrewending voor Simmons, die decennialang als iconische muziekschrijver actief was voordat ze besloot haar eigen muziek uit te brengen. Het album past binnen het folk en americana genre, met een minimalistische en ingetogen sound. Geproduceerd door Howe Gelb van Giant Sand, werd het grotendeels live op tape opgenomen in Tucson, Arizona. De instrumentatie is bewust sober gehouden, waarbij Simmons vooral op ukulele speelt, ondersteund door subtiele bijdragen van Gelb en bassist Thoger Lund uit de Giant Sand-scene. Sylvies stem wordt door critici vergeleken met artiesten als Hope Sandoval, Jane Birkin, Isobel Campbell en een jonge Marianne Faithfull. Sommigen omschrijven haar zelfs als een vrouwelijke Leonard Cohen. Haar liedjes zijn rauw, teder, sensueel en meeslepend, met poëtische en confessionele teksten die een tijdloze kwaliteit hebben. Het album werd universeel geprezen door critici en collega-muzikanten. Devendra Banhart noemde het fragiel en onbevreesd, terwijl Rosanne Cash Sylvie omschreef als een punk Piaf. Ondanks Simmons' eerdere podiumangst, waardoor ze jarenlang niet optrad, slaagde ze erin een van de mooiste albums van het jaar af te leveren, uitgebracht door het gerenommeerde label Light In The Attic Records.
Sylvie is het debuutalbum van de gerenommeerde muziekjournaliste en Leonard Cohen-biograaf Sylvie Simmons, uitgebracht in 2014. Het album markeert een opmerkelijke carrièrewending voor Simmons, die decennialang als iconische muziekschrijver actief was voordat ze besloot haar eigen muziek uit te brengen. Het album past binnen het folk en americana genre, met een minimalistische en ingetogen sound. Geproduceerd door Howe Gelb van Giant Sand, werd het grotendeels live op tape opgenomen in Tucson, Arizona. De instrumentatie is bewust sober gehouden, waarbij Simmons vooral op ukulele speelt, ondersteund door subtiele bijdragen van Gelb en bassist Thoger Lund uit de Giant Sand-scene. Sylvies stem wordt door critici vergeleken met artiesten als Hope Sandoval, Jane Birkin, Isobel Campbell en een jonge Marianne Faithfull. Sommigen omschrijven haar zelfs als een vrouwelijke Leonard Cohen. Haar liedjes zijn rauw, teder, sensueel en meeslepend, met poëtische en confessionele teksten die een tijdloze kwaliteit hebben. Het album werd universeel geprezen door critici en collega-muzikanten. Devendra Banhart noemde het fragiel en onbevreesd, terwijl Rosanne Cash Sylvie omschreef als een punk Piaf. Ondanks Simmons' eerdere podiumangst, waardoor ze jarenlang niet optrad, slaagde ze erin een van de mooiste albums van het jaar af te leveren, uitgebracht door het gerenommeerde label Light In The Attic Records.