Symbolika religijna w katolicyzmie rzymskim i kimbangizmie

Mówienie o symbolice, niezale¿nie od ludzi i okresu, oznacza interpretacj¿ nauczania i zachowania, które przekazuje i wymaga. W tym sensie wszystkie spo¿ecze¿stwa u¿ywaj¿ symboli na ró¿ne sposoby i w ró¿nych okoliczno¿ciach. W tym celu u¿ywany symbol wymaga zachowania, które nale¿y przyj¿¿ podczas jego prezentacji. Na podstawie powy¿szego mo¿na powiedzie¿, ¿e symbol pe¿ni funkcj¿ spo¿eczn¿; poza spo¿ecze¿stwem nie istnieje. ¿rodowisko cz¿owieka jest zatem pe¿ne naturalnych lub wytworzonych obiektów, które maj¿ znaczenie symboliczne. Kädy element natury mo¿e stä si¿ symbolem, pod warunkiem, ¿e cz¿owiek, zgodnie z konwencj¿, wyznaczy go i zaakceptuje. Jednak symbol, u¿ywany w kädej religii, zachowuje szczególne zainteresowanie, a nawet w¿asne znaczenie, zarówno w sensie filozoficznym, socjologicznym, antropologicznym lub duchowym, jak i w sensie teologicznym i praktycznym. Nadaje mu to funkcj¿ spo¿eczn¿ lub religijn¿. Pomimo faktu, ¿e ludzka mentalno¿¿ nieustannie ewoluuje pod wp¿ywem zjawisk naukowych i technologicznych, cz¿owiek nie mo¿e i nie mo¿e obej¿¿ si¿ bez symboliki.