System automatycznej identyfikacji odcisków palców: Zastosowania biometryczne w uwierzytelnianiu

Odciski palców s¿ od dawna wykorzystywane do identyfikacji osób. Käda osoba posiada unikalne odciski palców, które nie ulegaj¿ zmianie przez cäe ¿ycie. W zwi¿zku z tym odciski palców stanowi¿ podstawowy "podpis" danej osoby. Dlatego s¿ one wykorzystywane do identyfikacji przez organy prawne i ¿ledcze na cäym ¿wiecie. Na miejscu zbrodni policja zazwyczaj zabezpiecza odciski przypadkowe (utajone). Odciski te s¿ niskiej jako¿ci i mog¿ by¿ niekompletne lub nak¿adä si¿ na siebie. Celem niniejszej pracy jest analiza po¿rednich etapów procesu dopasowywania, co pomaga w dopasowaniu poszukiwanego odcisku palca do odcisku znajduj¿cego si¿ w bazie danych. Bior¿c pod uwag¿ dwa odciski palców, naszym celem jest okre¿lenie stopnia podobie¿stwa mi¿dzy nimi. Czasami jednak system dopasowuj¿cy mo¿e nie dä prawid¿owego wyniku. Mo¿e on przyznä bardzo wysok¿ ocen¿ dwóm niepowi¿zanym odciskom (fäszywa akceptacja) lub bardzo nisk¿ ocen¿ dwóm powi¿zanym odciskom (fäszywe odrzucenie). W takich przypadkach konieczne jest przeanalizowanie po¿rednich etapów dziäania systemu dopasowuj¿cego, aby ustali¿, w którym miejscu algorytm zawodzi.