Szaleństwo u Stefana Zweiga

Pod wp¿ywem impulsu Malezyjczyk chwyta swój kriss. Z no¿em w d¿oni nagle rzuca si¿ w stron¿ t¿umu. Biegnie w szale¿czym tempie, ma nerwy na kraw¿dzi, a krew mu wrze. Podczas biegu wbija sztylet w dziesi¿tki osób. W ko¿cu zostaje dogoniony przez ocaläych, którzy go zabijaj¿. "On" to w¿ciek¿y, zhäbiony amok, który nie jest ju¿ w stanie znie¿¿ ci¿¿aru brytyjskiej kolonizacji. Wielu Malezyjczyków, ogarni¿tych rozpacz¿, traci cäkowicie panowanie nad sob¿ i angäuje si¿ w ten bieg ku ¿mierci. Co jednak by si¿ stäo, gdyby przez zbie¿no¿¿ okoliczno¿ci brytyjski kolonista dä si¿ ogarn¿¿ tej nie do pokonania monomanii? W¿änie to wyobräa sobie i przedstawia Stefan Zweig w swoim opowiadaniu "Amok, czyli szaleniec z Malezji". Austriacki pisarz proponuje nam ¿ledzenie nieszcz¿¿liwych przygód lekarza, który jest kolonist¿ na ziemi malezyjskiej, ale sam jest skolonizowany przez nami¿tno¿¿. O¿lepiony obrazem kobiety niedost¿pnej zarówno na l¿dzie, jak i na morzu, bohater p¿dzi niczym szalony amok ku swojej zgubie. Niniejsza praca badawcza ma na celu bli¿sze zbadanie tego przypadku, aby sprawdzi¿, w jaki sposób literatura podchodzi do przypadków patologicznych.