Tacocat This Mess Is A Place (CD)
Uitgelicht
|
15,19
13,85 |
Naar shop
|
|
21,53 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
This Mess Is A Place is het vierde studioalbum van de Amerikaanse band Tacocat, uitgebracht in 2019 via Sub Pop Records. Het album vertegenwoordigt een verschuiving in de muzikale richting van de band, waarbij ze hun karakteristieke pop-punk en garage rock geluid voorzien van synth-elementen en een meer politiek bewuste benadering. Waar eerdere albums zich richtten op alledaagse onderwerpen en persoonlijke observaties, neemt deze plaat een bredere maatschappelijke kijk in reactie op donkerdere tijden. De band, bestaande uit zangeres Emily Nokes, bassist Bree McKenna, gitarist Eric Randall en drummer Lelah Maupin, combineert feministische thematiek met vrolijke, energieke popsongs die zijn geproduceerd door Erik Blood. Het album kenmerkt zich door zijn contrast tussen opgewekte, met glitter bedekte melodieën en kritische teksten die onderwerpen aansnijden als politieke frustratie, sociale ongelijkheid en existentiële reflecties. De band behoudt hun neiging om naar boven te schoppen met directe kritiek op privilege en maatschappelijke structuren, terwijl ze ook ruimte maken voor introspectie en romantiek. Muzikaal varieert het album van Bangles-achtige garage-lite en surf-stijl tot bijna-ballads met AOR-invloeden. Het album werd over het algemeen positief ontvangen door critici, met een gemiddelde score van 76 op Metacritic. Tacocat toont met deze release hun vermogen om serieuze onderwerpen te onderzoeken zonder hun toegankelijke, haakbare refreinen te verliezen, wat het album tot een waardevolle toevoeging maakt aan hun discografie voor liefhebbers van alternatieve rock en pop-punk.
This Mess Is A Place is het vierde studioalbum van de Amerikaanse band Tacocat, uitgebracht in 2019 via Sub Pop Records. Het album vertegenwoordigt een verschuiving in de muzikale richting van de band, waarbij ze hun karakteristieke pop-punk en garage rock geluid voorzien van synth-elementen en een meer politiek bewuste benadering. Waar eerdere albums zich richtten op alledaagse onderwerpen en persoonlijke observaties, neemt deze plaat een bredere maatschappelijke kijk in reactie op donkerdere tijden. De band, bestaande uit zangeres Emily Nokes, bassist Bree McKenna, gitarist Eric Randall en drummer Lelah Maupin, combineert feministische thematiek met vrolijke, energieke popsongs die zijn geproduceerd door Erik Blood. Het album kenmerkt zich door zijn contrast tussen opgewekte, met glitter bedekte melodieën en kritische teksten die onderwerpen aansnijden als politieke frustratie, sociale ongelijkheid en existentiële reflecties. De band behoudt hun neiging om naar boven te schoppen met directe kritiek op privilege en maatschappelijke structuren, terwijl ze ook ruimte maken voor introspectie en romantiek. Muzikaal varieert het album van Bangles-achtige garage-lite en surf-stijl tot bijna-ballads met AOR-invloeden. Het album werd over het algemeen positief ontvangen door critici, met een gemiddelde score van 76 op Metacritic. Tacocat toont met deze release hun vermogen om serieuze onderwerpen te onderzoeken zonder hun toegankelijke, haakbare refreinen te verliezen, wat het album tot een waardevolle toevoeging maakt aan hun discografie voor liefhebbers van alternatieve rock en pop-punk.