Het begin van de negentiende eeuw was een tijdperk van grote stilistische veranderingen in de muziek, toen componisten zochten naar nieuwe uitdrukkingsvormen en klankmogelijkheden, die een snelle innovatie op het gebied van het ontwerpen en vervaardigen van instrumenten stimuleerden. Een groter klankspectrum en een grotere verscheidenheid aan technische mogelijkheden werden een gedefinieerd ideaal. Ludwig van Beethoven en Friedrich Kuhlau waren muzikale reuzen van hun tijd, die beiden het potentieel van deze nieuwe ontwikkelingen ten volle trachtten te benutten. Beethovens Serenade verlegt de grenzen van het classicisme met impulsieve dynamische veranderingen en contrasterende motieven, terwijl Kuhlau's Grande Sonate Concertante gretig een meer romantische esthetiek verkent, met een expressieve vrijheid in zijn virtuoze schrijfwijze en rijke harmonische texturen. Het naast elkaar plaatsen van Beethoven en Kuhlau's muziek op deze opname is geïnspireerd op de eerste en enige ontmoeting tussen de twee componisten in Baden op 2 september 1825. Dit charmante moment in de muziekgeschiedenis wordt herdacht met een canon die Beethoven schreef op de tekst 'Kühl, nicht lau' (koel, niet lauw), een vriendelijke woordspeling op Kuhlau's naam.
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon, Amazon Marketplace.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: