Tardo Pede In Magiam Versus
Uitgelicht
|
40,46 |
Naar shop
|
|
40,89 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Tardo Pede In Magiam Versus is een album van de Italiaanse progressieve rockband Jacula, uitgebracht in 1972. Het album vertegenwoordigt een van de meest mysterieuze en duistere uitingen binnen het Rock Progressivo Italiano genre. Jacula werd opgericht in 1968 in Milaan door Antonio Bartoccetti, Fiamma dallo Spirito, organist Charles Tiring en medium Franz Porthenzy. Het project ontstond als een experimenteel samenwerkingsverband dat de grenzen van progressieve rock wilde verkennen met occulte en esoterische thema's. Het album werd opgenomen in Studio Angelicum in Milaan, een bijzondere locatie die beschikte over een kerkorgel. Dit instrument droeg aanzienlijk bij aan de donkere, atmosferische klanken die kenmerkend zijn voor het werk van Jacula. Gualtiero Guerrini en anderen assisteerden bij de opnamesessies. De oorspronkelijke release was extreem beperkt, met slechts 112 exemplaren uitgebracht door Rogers Records. De hoes van het album werd een icoon binnen de Italiaanse dark sound beweging van de jaren zeventig. Na de uitgave van dit album veranderde de band haar naam in Antonius Rex, waarbij dezelfde bezetting behouden bleef. Bartoccetti nam pas decennia later, in 2011, opnieuw een album op onder de naam Jacula. Het werk wordt gekenmerkt door zijn baanbrekende karakter, met Bartoccetti's sinistere gitaarspel dat vergelijkingen oproept met Black Sabbath.
Tardo Pede In Magiam Versus is een album van de Italiaanse progressieve rockband Jacula, uitgebracht in 1972. Het album vertegenwoordigt een van de meest mysterieuze en duistere uitingen binnen het Rock Progressivo Italiano genre. Jacula werd opgericht in 1968 in Milaan door Antonio Bartoccetti, Fiamma dallo Spirito, organist Charles Tiring en medium Franz Porthenzy. Het project ontstond als een experimenteel samenwerkingsverband dat de grenzen van progressieve rock wilde verkennen met occulte en esoterische thema's. Het album werd opgenomen in Studio Angelicum in Milaan, een bijzondere locatie die beschikte over een kerkorgel. Dit instrument droeg aanzienlijk bij aan de donkere, atmosferische klanken die kenmerkend zijn voor het werk van Jacula. Gualtiero Guerrini en anderen assisteerden bij de opnamesessies. De oorspronkelijke release was extreem beperkt, met slechts 112 exemplaren uitgebracht door Rogers Records. De hoes van het album werd een icoon binnen de Italiaanse dark sound beweging van de jaren zeventig. Na de uitgave van dit album veranderde de band haar naam in Antonius Rex, waarbij dezelfde bezetting behouden bleef. Bartoccetti nam pas decennia later, in 2011, opnieuw een album op onder de naam Jacula. Het werk wordt gekenmerkt door zijn baanbrekende karakter, met Bartoccetti's sinistere gitaarspel dat vergelijkingen oproept met Black Sabbath.