Tavastland

Na drie albums vallen de puzzelstukjes op hun plaats en Havukruunu, de favoriete band van de gevoelige en treurige, keert met wraak terug om de grens tussen het echte en het onwerkelijke te vervagen. De treurige gitaren van Stefa en Bootleg-Henkka trekken dreigende donkere schaduwen op de muur, Kostajainens drumbombardement pulseert als sintels van een uitdovend vuur in de haard. Ondertussen rammelt en huilt Humö's basgitaar als de ijzige wind die ramen rammelt en muren beukt, terwijl Stefa brult en berichten uit de onderwereld channelt of wijsheid uit oude tijden predikt, ondersteund door een koor.