Telewizja, kultura i spo¿ecze¿stwo

Tekst ten ¿¿czy dwa aspekty moich badä nad formalnymi w¿äciwo¿ciami telewizji w odniesieniu do struktur spo¿ecznych, finansowanych przez Niemieck¿ Fundacj¿ Naukow¿. Badania terenowe przeprowadzono w wioskach na obszarach wiejskich Tunezji i Niemiec. Celem by¿o opisanie d¿ugoterminowego wp¿ywu telewizji na struktury spo¿eczne. Wynika z nich, ¿e telewizja, poniewä wi¿¿e czas i wywiera wp¿yw wy¿¿cznie w mäych pomieszczeniach, mo¿e skupiä uwag¿ na rodzinie, a nawet na rodzinie nuklearnej, niszcz¿c w ten sposób wi¿ksze instytucje charakterystyczne dla tradycyjnego ¿ycia. Co wi¿cej, wzajemno¿¿, warunek sine qua non tradycyjnego ¿ycia, wydaje si¿ nie funkcjonowä ju¿ w kontek¿cie telewizji. Na przyk¿ad nie mo¿na odpowiedzie¿ na zaproszenia, je¿li zaproszona rodzina nie posiada telewizora. Co wi¿cej, ponowne zaproszenie do ogl¿dania telewizji nie wydaje si¿ adekwatne do tego medium, bior¿c pod uwag¿ jego ograniczenia do sprawiania przyjemno¿ci wy¿¿cznie w mäych pomieszczeniach. Wydaje si¿ zatem, ¿e obowi¿zek dzielenia si¿ zostaje zast¿piony strukturami posiadania i w¿asno¿ci, przynajmniej w kontek¿cie tego medium. Mo¿na równie¿ wykazä, ¿e i w jaki sposób telewizja zmienia tradycyjne spo¿ecze¿stwa, zw¿aszcza role p¿ciowe, oraz wzmacnia rodziny nuklearne.