Teoria krytyczna, edukacja kulturalna i nauczanie filozofii

Celem niniejszej ksi¿¿ki jest analiza niektórych aspektów wspó¿czesnej edukacji w oparciu o obserwacje Adorno dotycz¿ce rozwoju kulturowego nowoczesno¿ci. Nast¿pnie podj¿to prób¿ zrozumienia mo¿liwych powi¿zä mi¿dzy rozwojem krytyki tego my¿liciela a nauczaniem filozofii. Pierwszy temat dotyczy stworzenia modelu kulturowego, którego g¿ównym celem by¿oby dostosowanie jednostek do coraz bardziej reifikuj¿cej struktury spo¿ecznej, a poniewä przyczynia si¿ to do historycznych do¿wiadcze¿ wielkiej barbarzy¿stwa, analiza tego modelu kulturowego stanowi fundamentalny punkt wyj¿cia dla refleksji nad wspó¿czesn¿ edukacj¿. Na podstawie tych obserwacji próbuje si¿ ustali¿, w jakim stopniu Adorno zachowuje dialektyczn¿ koncepcj¿ edukacji i jak przebiega to w jego funkcji "oporu". W szczególno¿ci przeanalizujemy ten szczegó¿ w kontek¿cie nauczania filozofii, czyli w jaki sposób jej nauczanie mog¿oby przyczyni¿ si¿ do krytycznego ksztäcenia kulturowego, zdolnego wzmocni¿ ¿wiadomo¿¿, aby nie poddawäa si¿ adaptacji, oddziäuj¿c wstecznie na kultur¿ i spo¿ecze¿stwo.