Tex Ritter High Noon (CD)
Uitgelicht
|
16,99
11,99 |
Naar shop
|
|
18,51 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol
Woodward Maurice 'Tex' Ritter (1905-1974) was de belichaming van de 'zingende cowboy'. Zijn faam werd alleen geëvenaard door Gene Autry en Roy Rogers. Met een betere stem dan die van beiden, werd zijn kenmerkende Texaanse toon 'De stem van de western', en hij was de ster in zo'n 60 cowboyfilms tussen 1936 en 1945. Als een platenartiest was hij een van de tot p acht meest succesvolle country acts van de jaren '40. Retrospective's overzicht van zijn 28 beste platen bevat 6 vintage tracks uit zijn vroege carrière (Sing, Cowboy, Sing; I Got Spurs That Jingle, Jangle, Jingle) voordat hij in 1944 de country hitlijsten binnenstormde met een lange reeks grote hits zoals I'm Wastin' My Tears On You, You Two-Timed Me Once Too Often en You Will Have To Pay - allemaal n.o.1s. En toen kwam natuurlijk ons titelnummer High Noon, en Tex's eeuwige roem was verzekerd. Hier roept elk nummer visioenen op van de wijd open prairie (in zwart-wit natuurlijk), zo levendig alsof je op de one-en-sixpenny seats zat bij de zaterdagochtendfilms.
Woodward Maurice 'Tex' Ritter (1905-1974) was de belichaming van de 'zingende cowboy'. Zijn faam werd alleen geëvenaard door Gene Autry en Roy Rogers. Met een betere stem dan die van beiden, werd zijn kenmerkende Texaanse toon 'De stem van de western', en hij was de ster in zo'n 60 cowboyfilms tussen 1936 en 1945. Als een platenartiest was hij een van de tot p acht meest succesvolle country acts van de jaren '40. Retrospective's overzicht van zijn 28 beste platen bevat 6 vintage tracks uit zijn vroege carrière (Sing, Cowboy, Sing; I Got Spurs That Jingle, Jangle, Jingle) voordat hij in 1944 de country hitlijsten binnenstormde met een lange reeks grote hits zoals I'm Wastin' My Tears On You, You Two-Timed Me Once Too Often en You Will Have To Pay - allemaal n.o.1s. En toen kwam natuurlijk ons titelnummer High Noon, en Tex's eeuwige roem was verzekerd. Hier roept elk nummer visioenen op van de wijd open prairie (in zwart-wit natuurlijk), zo levendig alsof je op de one-en-sixpenny seats zat bij de zaterdagochtendfilms.