The Bratchman Until Very End (CD LP)
Uitgelicht
|
25,93 |
Naar shop
|
|
31,04
28,84 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Until The Very End van Bratchman is een alternatief pop/rockalbum dat uitkwam in 2015 en verkrijgbaar is op zowel cd als lp. Op dit derde soloalbum levert Olivier Bratch Nemejanski, bekend van de Dum Dum Boys en zijn werk als zanger/gitarist bij verschillende bands, een doorleefde en eigenzinnige mix van popmelodieën, fuzzy gitaren en rauwe, noisy elementen met duidelijke invloeden uit onder meer rockabilly en indiepop. De plaat is ontstaan in samenwerking met multi-instrumentalist Philippe Gilard (John Wayne Supermarket) en verschillende gastmuzikanten uit uiteenlopende muzikale achtergronden, resulterend in een gelaagd geluid dat zowel vertrouwd als avontuurlijk klinkt. De sfeer van het album is loom en dromerig, met Bratchmans diep-warme stem als leidraad door deze collage van popliedjes en onorthodoxe rocknummers. Invloeden van artiesten als Lee Hazlewood, Dean Martin, Suicide en The Jesus & Mary Chain zijn subtiel aanwezig, waardoor het geheel doordesemd is met een licht melancholische, maar ook speelse en soms licht hallucinerende toon. Door het virtuoze samenspel van gitaar, orgel, blazers en eigentijdse productie ontstaat een unieke luisterervaring die een brug slaat tussen vintage charme en moderne onafhankelijkheid.
Until The Very End van Bratchman is een alternatief pop/rockalbum dat uitkwam in 2015 en verkrijgbaar is op zowel cd als lp. Op dit derde soloalbum levert Olivier Bratch Nemejanski, bekend van de Dum Dum Boys en zijn werk als zanger/gitarist bij verschillende bands, een doorleefde en eigenzinnige mix van popmelodieën, fuzzy gitaren en rauwe, noisy elementen met duidelijke invloeden uit onder meer rockabilly en indiepop. De plaat is ontstaan in samenwerking met multi-instrumentalist Philippe Gilard (John Wayne Supermarket) en verschillende gastmuzikanten uit uiteenlopende muzikale achtergronden, resulterend in een gelaagd geluid dat zowel vertrouwd als avontuurlijk klinkt. De sfeer van het album is loom en dromerig, met Bratchmans diep-warme stem als leidraad door deze collage van popliedjes en onorthodoxe rocknummers. Invloeden van artiesten als Lee Hazlewood, Dean Martin, Suicide en The Jesus & Mary Chain zijn subtiel aanwezig, waardoor het geheel doordesemd is met een licht melancholische, maar ook speelse en soms licht hallucinerende toon. Door het virtuoze samenspel van gitaar, orgel, blazers en eigentijdse productie ontstaat een unieke luisterervaring die een brug slaat tussen vintage charme en moderne onafhankelijkheid.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: