The Cello Sonatas

De twee cellosonates van Johannes Brahms staan in schril contrast met elkaar. Dit is niet alleen te wijten aan het feit dat de werken meer dan twintig jaar uit elkaar liggen. Brahms had een voorkeur voor paren van werken met dezelfde bezetting, die hij vaak componeerde volgens het principe van het contrast. In het geval van de cellosonates zijn het vooral het karakter en de stemming van de respectievelijke stukken die voor de contrasten zorgen. In de versie voor cello vormt de Vioolsonate op. 78, een van Brahms' nestkamerwerken, een charmante aanvulling op de twee oorspronkelijke cellosonates.Cellist Daniel Müller-Schott en pianist Francesco Piemontesi slaan voor dit volledig Brahms-programma opnieuw de handen ineen na het grote succes van hun opname van cellosonates van 20e-eeuwse componisten (C872151).