The Musical Structure of Plato's Dialogues

Platos dialogen krijgen volgens dit werk een onverwachte muzikale structuur en gebruiken symbolen om Pythagoreïsche leerstellingen te coderen. Kennedy laat zien hoe Plato, net als de volgelingen van Pythagoras die een verborgen harmonie van de sferen veronderstelden, zijn dialogen elkaars toonhoogte volgen. Elk dialooggedeelte is verdeeld in twaalf stukken met symbolen bij elke twaalfde passage die een muzikale noot markeren. Deze passages variëren in harmonie en dissonantie en illustreren de opbouw van een bekend muzikaal interval. Het boek biedt een beknopte en toegankelijke inleiding in Plato’s symbolische schema’s en de rol van allegorie in de oudheid, en analyseert de muziekale symbolen in de Dialogen Symposium en Euthyphró als leidraad voor de structuur van de vertellingen. Pagina's: 240, Eerste editie, paperback, Taylor & Francis Ltd.

J. B. Kennedy, een expert in Pythagoreïsche wiskunde en muziektheorie, betoogt dat Plato’s dialogen een systeem van symbolen bevatten. Het werk gaat in op de traditionele opvatting dat Plato openlijk zijn standpunten uitsprak, maar laat zien hoe die ideeën verborgen kunnen zijn verwerkt in muzikale patronen.

Kennedy vergelijkt oude opvattingen over symboliek met moderne interpretaties en toont aan waarom hedendaagse geleerden dit als onwaar hebben bestempeld, terwijl zijn analyse de aanwezigheid van een gestructureerd symbolisch systeem bevestigt. Het boek begint met een duidelijke inleiding tot Plato’s symbolische schema’s en de rol van allegorie in de oudheid en onderzoekt hoe de muzikale structuur als raamwerk dient voor de narratieve opbouw.

Kenmerken

• Plato’s dialogen met een verborgen muzikale structuur
• Symbolen coderen Pythagoreïsche doctrines
• Verdeling van elk dialoog in twaalf delen
• Symbolen op elk twaalfde teken markeren toon
• Annotatie van muzikale symbolen in Symposium en Euthyphro