The Old Road
Uitgelicht
|
17,89 |
Naar shop
|
|
17,89 |
Naar shop
|
|
24,63 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Martin Orford – The Old Road is een soloproject van de Britse progressieve rockmusicus Martin Orford, vooral bekend als toetsenist en songwriter van de band IQ. Het album verscheen in 2008 en geldt als zijn afscheid van de muziekindustrie, mede door zijn teleurstelling over muziekpiraterij en de digitale ontwikkelingen in de muziekwereld. De plaat sluit een carrière van ruim dertig jaar in de progscene af en ademt een nostalgische, klassiek progressieve sfeer, met als centraal thema het koesteren van traditionele waarden en een kritische blik op de huidige tijd. Het album kenmerkt zich door een rijkdom aan melodie, verfijnde instrumentatie en zorgvuldige productie. De muziek is doordrenkt van de typische kenmerken van classic progrock: lange, complexe composities, veelzijdige arrangementen en een grote aandacht voor detail. Orford toont zich niet alleen als virtuoos toetsenist, maar speelt ook gitaar en zingt, terwijl hij wordt ondersteund door een indrukwekkende gastmuzikantencast, waaronder John Wetton, Nick D’Virgilio, Dave Meros, John Mitchell en Gary Chandler. In reviews wordt benadrukt hoe het werk melodisch rijk en speels is, met een organische balans tussen retro-elementen en een eigentijdse dynamiek, zonder modieus te worden. The Old Road wordt vaak gezien als een waardig slotakkoord van een kunstenaar die de progscene diepgaand beïnvloedde. De plaat wordt geprezen om zijn coherentie, muzikale diepgang en het vermogen om de luisteraar tot het einde te boeien, ondanks het afscheidskarakter van het werk. Het album is op cd uitgebracht en blijft een veelgeprezen kroonjuweel binnen het genre.
Martin Orford – The Old Road is een soloproject van de Britse progressieve rockmusicus Martin Orford, vooral bekend als toetsenist en songwriter van de band IQ. Het album verscheen in 2008 en geldt als zijn afscheid van de muziekindustrie, mede door zijn teleurstelling over muziekpiraterij en de digitale ontwikkelingen in de muziekwereld. De plaat sluit een carrière van ruim dertig jaar in de progscene af en ademt een nostalgische, klassiek progressieve sfeer, met als centraal thema het koesteren van traditionele waarden en een kritische blik op de huidige tijd. Het album kenmerkt zich door een rijkdom aan melodie, verfijnde instrumentatie en zorgvuldige productie. De muziek is doordrenkt van de typische kenmerken van classic progrock: lange, complexe composities, veelzijdige arrangementen en een grote aandacht voor detail. Orford toont zich niet alleen als virtuoos toetsenist, maar speelt ook gitaar en zingt, terwijl hij wordt ondersteund door een indrukwekkende gastmuzikantencast, waaronder John Wetton, Nick D’Virgilio, Dave Meros, John Mitchell en Gary Chandler. In reviews wordt benadrukt hoe het werk melodisch rijk en speels is, met een organische balans tussen retro-elementen en een eigentijdse dynamiek, zonder modieus te worden. The Old Road wordt vaak gezien als een waardig slotakkoord van een kunstenaar die de progscene diepgaand beïnvloedde. De plaat wordt geprezen om zijn coherentie, muzikale diepgang en het vermogen om de luisteraar tot het einde te boeien, ondanks het afscheidskarakter van het werk. Het album is op cd uitgebracht en blijft een veelgeprezen kroonjuweel binnen het genre.