My Brother’s Blood Machine is het debuutalbum van The Prize Fighter Inferno, het soloproject van Claudio Sanchez, frontman van Coheed and Cambria. Het album verscheen in 2006 op het Equal Vision label en biedt een opvallend ander geluid dan het hoofdwerk van Sanchez bij Coheed and Cambria. Muzikaal is het album een mengelmoes van folktronica, folk en electronica, waarbij zachte elektronische gitaarakkoorden, subtiele beats en experimentele geluiden de boventoon voeren. Het resultaat is melancholisch, sfeervol, met een zekere dromerigheid die je zelden bij zijn hoofdband hoort. Niet alleen muzikaal, ook qua presentatie wijkt het album af. In plaats van een traditioneel tekstboekje bevat de cd acht collectible tarotkaarten, ontworpen door Bill Scoville, die naast illustraties ook de songteksten tonen. Iedere kaart vertelt visueel een stukje van het verhaal, wat een extra laagje mystiek toevoegt. Het album fungeert als een prequel op de Amory Wars-saga van Coheed and Cambria en beschrijft een macaber verhaal over misbruik, verraad, geweld en bovennatuurlijke fenomenen. De personages, zoals de families McCloud, Early en Bleam, figureren in een verhaal dat zich afspeelt in een dorpje vol donkerte, waarin een bloedmachine een centrale rol speelt. De unieke combinatie van atmosferische elektronica, broeierige folksfeer en een uitgebreide conceptuele verhaallijn maakt My Brother’s Blood Machine tot een opvallend en persoonlijk album in het oeuvre van Claudio Sanchez.
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: