The Quintessence

Quincy Jones’ album Quintessence is een schoolvoorbeeld van de moderne, vooruitstrevende bigbandjazz uit het begin van de jaren zestig. Met dit album laat Quincy Jones en zijn orkest horen waarom hij als arrangeur en bandleider tot de versmelters van genres en vernieuwers binnen de jazz wordt gerekend. De muziek kenmerkt zich door een krachtige blazerssectie, subtiele rietinstrumenten en een strakke, swingende groove die het geluid van de eigentijdse bigband op zijn hoogtepunt laat horen. Quintessence maakt deel uit van Jones' Impulse-periode en werd uitgebracht in het begin van de jaren zestig. Het album behoort tot het genre jazz, meer specifiek de bigbandjazz, waarin complexe arrangementen en dynamische interactie tussen de secties centraal staan. Hierin spelen naast de composities ook de individuele solisten een grote rol. Bekende namen als Oliver Nelson, Jerome Richardson en Phil Woods maken deel uit van de saxofoonsectie, terwijl trompettisten als Clark Terry, Thad Jones en Freddie Hubbard de blazers complementeren. Jones brengt op Quintessence een mix van eigen composities en stukken van collega-arrangeurs als Billy Byers en Benny Golson. Daarmee is het album evenzeer een eerbetoon aan de grote talenten achter de schermen van jazzproducties. De arrangementen zijn bijzonder gelaagd, rijk aan detail en getuigen van een uitzonderlijke beheersing van het orkestgeluid. Dit zorgt ervoor dat elk nummer een eigen karakter heeft, van ingetogen tot uitbundig, zonder de coherentie te verliezen. Onder de acht opgenomen tracks op dit album zijn titels te vinden als Quintessence, het energieke en bij vlagen introspectieve openingsnummer. Ook Straight, No Chaser, een eerbetoon aan Thelonious Monk, geeft blijk van Jones’ respect voor jazztraditie in een eigenzinnige uitvoering. For Lena And Lennie, een compositie van Neal Hefti, staat eveneens op de tracklist en laat horen hoe gevoel voor melodie en arrangementen worden samengebracht in vloeiende lijnen en verrassende harmonieën. De productie van het album, die in belangrijke mate werd gerealiseerd door de invloedrijke geluidstechnicus Rudy Van Gelder, draagt bij aan het heldere, krachtige en ruimtelijke geluid. Hierdoor klinkt het orkest levendig en dynamisch, of je nu luistert op een klassieke plaat, cd of digitale heruitgave. Quintessence is een album dat niet alleen reflecteert op de traditie van de bigbandjazz, maar deze ook vernieuwt door gedurfde arrangementen en hoogwaardige solisten. In de context van Jones’ omvangrijke oeuvre wordt dit album vaak beschouwd als een van zijn meest representatieve bigbandopnames. Het album kwam uit in het begin van de jaren zestig, een periode waarin jazz zich verder ontwikkelde, nieuwe invloeden absorbeerde en Quincy Jones zichzelf manifesteerde als een van de sleutelfiguren van het genre. Het resultaat is een tijdloze luisterervaring die zowel jazzliefhebbers als nieuwe luisteraars weet te boeien.