Thermals Fuckin A (CD)
Uitgelicht
|
9,99 |
Naar shop
|
|
9,99 |
Naar shop
|
|
19,23
13,85 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Fuckin A van The Thermals is een energiek en compromisloos album binnen het genre indierock en punk. De plaat ademt de rauwe DIY-spirit van vroege punk, met felle gitaarpartijen, doordringende baslijnen en spastisch simplistische drumpatronen. Vooral het direct herkenbare, schurende stemgeluid van frontman Hutch Harris en de compromisloze productie geven het geheel een urgent karakter dat typerend is voor de band. Dit tweede album van het trio uit Portland verscheen op cd in het jaar 2004. Ten opzichte van hun debuut klinkt het materiaal hier donkerder en meer uitgewerkt. De nummers volgen elkaar in razendsnel tempo op, waardoor het album bijna als één doorlopende uitbarsting van frustratie en politieke onvrede voelt. Ondanks de ogenschijnlijke eenvoud in structuur, schuilt er onder het ruwe oppervlak een kritische blik op de maatschappij en de persoonlijke worstelingen van jongeren uit het begin van de jaren 2000. Fuckin A onderscheidt zich door een combinatie van onmiddellijke hooks en maatschappijkritische teksten, verpakt in ongepolijste, korte punktracks. De compromisloze, oprechte energie geeft het album zijn kracht, ook al wordt door sommige critici de eentonigheid aangestipt. Het is een krachtig document van zijn tijd: direct, brutaal en nietsontziend.
Fuckin A van The Thermals is een energiek en compromisloos album binnen het genre indierock en punk. De plaat ademt de rauwe DIY-spirit van vroege punk, met felle gitaarpartijen, doordringende baslijnen en spastisch simplistische drumpatronen. Vooral het direct herkenbare, schurende stemgeluid van frontman Hutch Harris en de compromisloze productie geven het geheel een urgent karakter dat typerend is voor de band. Dit tweede album van het trio uit Portland verscheen op cd in het jaar 2004. Ten opzichte van hun debuut klinkt het materiaal hier donkerder en meer uitgewerkt. De nummers volgen elkaar in razendsnel tempo op, waardoor het album bijna als één doorlopende uitbarsting van frustratie en politieke onvrede voelt. Ondanks de ogenschijnlijke eenvoud in structuur, schuilt er onder het ruwe oppervlak een kritische blik op de maatschappij en de persoonlijke worstelingen van jongeren uit het begin van de jaren 2000. Fuckin A onderscheidt zich door een combinatie van onmiddellijke hooks en maatschappijkritische teksten, verpakt in ongepolijste, korte punktracks. De compromisloze, oprechte energie geeft het album zijn kracht, ook al wordt door sommige critici de eentonigheid aangestipt. Het is een krachtig document van zijn tijd: direct, brutaal en nietsontziend.