To Kill A Pretty Bourgeoisie Marlone (CD)
Uitgelicht
|
25,72
18,99 |
Naar shop
|
|
25,63 |
Naar shop
|
|
27,13 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol
Het album 'Marlone' uit 2009 van To Kill a Petty Bourgeoisie is een slowcore- en shoegaze-werk dat is uitgebracht op het Kranky-label en waarin etherische, beklijvende sferen worden vermengd met door noir geïnspireerde beelden en thema’s. Het album presenteert zich als een sonisch verhaal dat donkere, mysterieuze verhaallijnen verkent via spaarzame instrumentatie en zorgvuldig gelaagde elektronische elementen. Het geluid lijkt op een combinatie van Beach House en de Cocteau Twins, waardoor een interstellaal zwevend gevoel ontstaat dat de nadruk legt op geleidelijke opbouw en etherische zang van Jehna Wilhelm. Het productiewerk van Mark McGee bevat glitchy elektronica en galmende synthetische percussie die samenwerken met subtiele gitaar- en keyboardarrangementen om een duidelijk surrealistisch sonisch landschap te creëren.Marlone ontvouwt zich als een zwart-witte noirfilm, waarin industriële ondertonen worden verweven met rokerige, verleidelijke melodieën die beelden oproepen van golvende sigarettenrook en schimmige detectiveverhalen. Het album strekt zich uit over bijna een uur en bestaat uit composities die slingeren door uitgebreide passages van vervorming en galm, waarbij de reis van de luisterervaring voorrang krijgt boven conventionele songstructuren. Elk nummer fungeert als een hoofdstuk in een zich ontvouwend verhaal, waardoor een album ontstaat dat in het geheugen blijft hangen door zijn subliem gerealiseerde visie en zorgvuldige aandacht voor temporele en ruimtelijke vervorming. Hoewel sommigen de uitgebreide lengte af en toe als overdadig kunnen ervaren, toont het album de beheersing van de band in het overschrijden van sonische grenzen en hun toewijding aan het creëren van muziek die bestaat in dromerige ruimtes tussen helderheid en onduidelijkheid, licht en duisternis.
Het album 'Marlone' uit 2009 van To Kill a Petty Bourgeoisie is een slowcore- en shoegaze-werk dat is uitgebracht op het Kranky-label en waarin etherische, beklijvende sferen worden vermengd met door noir geïnspireerde beelden en thema’s. Het album presenteert zich als een sonisch verhaal dat donkere, mysterieuze verhaallijnen verkent via spaarzame instrumentatie en zorgvuldig gelaagde elektronische elementen. Het geluid lijkt op een combinatie van Beach House en de Cocteau Twins, waardoor een interstellaal zwevend gevoel ontstaat dat de nadruk legt op geleidelijke opbouw en etherische zang van Jehna Wilhelm. Het productiewerk van Mark McGee bevat glitchy elektronica en galmende synthetische percussie die samenwerken met subtiele gitaar- en keyboardarrangementen om een duidelijk surrealistisch sonisch landschap te creëren.Marlone ontvouwt zich als een zwart-witte noirfilm, waarin industriële ondertonen worden verweven met rokerige, verleidelijke melodieën die beelden oproepen van golvende sigarettenrook en schimmige detectiveverhalen. Het album strekt zich uit over bijna een uur en bestaat uit composities die slingeren door uitgebreide passages van vervorming en galm, waarbij de reis van de luisterervaring voorrang krijgt boven conventionele songstructuren. Elk nummer fungeert als een hoofdstuk in een zich ontvouwend verhaal, waardoor een album ontstaat dat in het geheugen blijft hangen door zijn subliem gerealiseerde visie en zorgvuldige aandacht voor temporele en ruimtelijke vervorming. Hoewel sommigen de uitgebreide lengte af en toe als overdadig kunnen ervaren, toont het album de beheersing van de band in het overschrijden van sonische grenzen en hun toewijding aan het creëren van muziek die bestaat in dromerige ruimtes tussen helderheid en onduidelijkheid, licht en duisternis.