Tolerancja w allogenicznym przeszczepie nerki od ¿ywego dawcy spokrewnionego

Tolerancj¿ przeszczepow¿ mo¿na zdefiniowä jako normalne prze¿ycie przeszczepu bez stosowania leków immunosupresyjnych, przy zachowaniu nienaruszonej odporno¿ci. Strategie indukcji tolerancji (TI) obejmuj¿ indukcj¿ chimeryzmu i/lub eliminacj¿ klonów. Transfuzja komórek specyficznych dla dawcy (DST) oraz komórki macierzyste (SC) stäy si¿ metodami indukcji tolerancji. W tym równoleg¿ym, dwuramiennym badaniu otwartym, w ramach kondycjonowania niemieloablacyjnego, w pierwszym ramieniu zastosowano DST, a w drugim komórki macierzyste, bez stosowania konwencjonalnej immunosupresji. Monitorowanie obejmowäo st¿¿enie kreatyniny w surowicy (mg/dl), DSA i MLR. Biopsje protoko¿owe zaplanowano po 100 dniach, a nast¿pnie co roku u ch¿tnych pacjentów. W przypadku odrzucenia przeszczepu/DSA/MLR planowano zastosowanie ratunkowej immunosupresji. Prze¿ywalno¿¿ pacjentów w ci¿gu pierwszych 2 lat wynios¿a 100% w obu grupach; 5 lat po przeszczepie 80% w grupie SC i 90% w grupie DST. Prze¿ywalno¿¿ przeszczepu skorygowana o zgony w pierwszym roku wynios¿a 100% w obu grupach, a po 5 latach 80% w grupie SC i 70% w grupie DST. ¿redni poziom SCr wyniós¿ 1,52 w grupie SC i 1,97 w grupie DST. Pi¿ciu pacjentów z grupy SC i trzech z grupy DST przesz¿o pomy¿ln¿ reimplantacj¿. W obu grupach wynik MLR by¿ ujemny. DSA wyst¿pi¿o u 2 pacjentów z grupy SC bez dysfunkcji przeszczepu oraz u 4 pacjentów z grupy DST, powoduj¿c dysfunkcj¿ przeszczepu.