Tonite at the Capri Lounge/Aimin' to Please

Mary Kay Place’s 'Tonite At The Capri Lounge / Aimin To Please' brengt twee albums uit het midden van de jaren ’70 samen die de grens tussen personagegedreven satire en oprechte muziek maken doen vervagen. Uitgevoerd in de rol van Loretta Haggers uit de televisieserie 'Mary Hartman, Mary Hartman', combineert de verzameling humor met oprechte verhalen, waardoor het idee van een spin-off van een soap wordt omgezet in een volledig uitgewerkte muzikale wereld, gebaseerd op sterke vocale prestaties en het vakmanschap van Nashville. Achter de speelse buitenkant schuilt zorgvuldig gearrangeerd materiaal en bijdragen van vooraanstaande country- en popmuzikanten uit die tijd, wat het project een authenticiteit geeft die verder reikt dan louter nieuwigheid, en een weerspiegeling vormt van Place’s dubbelleven als gerespecteerd actrice en artiest.Het genre kan het best worden omschreven als country, met invloeden van country-pop en country-komedie, waarbij 'Tonite At The Capri Lounge' meer neigt naar kitsch en parodie en 'Aimin To Please' dichter in de buurt komt van serieuze countryrock en alt-country-texturen. Samen tonen ze het vermogen van Place om zich in een personage in te leven en tegelijkertijd muzikaal geloofwaardig werk af te leveren dat voldoende weerklank vond om erkenning binnen de industrie te verdienen, waaronder een Grammy-nominatie voor ‘Best Country Vocal Performance, Female’ voor het eerste album. Oorspronkelijk uitgebracht in de jaren zeventig – ‘Tonite At The Capri Lounge’ verscheen in 1976 en ‘Aimin To Please’ volgde in 1977 – biedt deze gecombineerde cd een momentopname van een uniek tijdperk waarin televisie, satire en mainstream countrymuziek op een kenmerkende en blijvende manier samenkwamen.