Tony Hymas De Delphes… (CD)

Met zijn verkenning van het repertoire van Léo Ferré heeft Tony Hymas, in de marge van de groepen, ontmoetingen en meervoudige instrumentale combinaties waar hij van houdt, zijn diepe en intieme relatie bevestigd met zijn voornaamste instrument: de piano. Vanaf 2013 heeft hij ook bij verschillende gelegenheden een soort persoonlijk verhaal verteld van de muziek met dit instrument, waarbij hij zich concentreerde op bepaalde etappes die evenveel openhartige correlaties, opzwepende neven- en samenhorigheidsverbanden vormen. Het vertrekpunt was steeds hetzelfde: Delphi in 128 v.C. met het eerste geschreven muziekstuk ('Eerste Delphische hymne' van Athenaeus), maar het punt van aankomst varieerde naargelang de bestemming, Bretonse heide, Limousin maquis, zigeunercamping in Avignon... De Delphes verzamelt al deze reizen. De geest van het verzet is de onderliggende gemene deler, of het nu gaat om die van de communards ('Les Temps nouveaux' van Tony Hymas), Missak Manouchian, Georges Guingouin en hun kompanen ('La complainte du Partisan' van Emmanuel d'Astier de la Vigerie en Anna Marly en 'L'affiche rouge' van Cuarteto Cedrón), de Moravische demonstranten van 1905 ('Sonata 1.X. 1905' van Leos Janácek), dat van drie vrouwelijke componisten in een tijd waarin vrouwelijke componisten vaak op zijn best slecht werden beschouwd, zo niet echt werden vervolgd ('Essaim de Mouches' van Marie Jaëll, 'Eclogue' van Mel Bonis, 'Air de Ballet Kallirhoe' van Cécile Chaminade), dat van de duurzaamheid van de blues ('Winnsboro Cottonmill Blues' van Frederic Rzewski, 'Si tu vois ma mère'' van Sidney Bechet), die van andere vergeten gezichten (''Les gitans d'Avignon'' van Ursus Minor) of die van de explosieve formele uitbarstingen van de hecklers van de muzikale dageraad van de 20ste eeuw (''La plus que lente'' van Claude Debussy, ''Première Gymnopédie'' van Erik Satie). Beter dan een album te zijn dat de liefhebbers van zogenaamde ' klassieke ' of ' jazz ' muziek zal verleiden, is De Delphes de diepgaande getuigenis van een ononderbroken en intens menselijke stroom waar de muziek haar taal van transformatie uit put.