Too Much Is Always Better Than Not Enough (Orange Vinyl)
Uitgelicht
|
40,53 |
Naar shop
|
|
41,74 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Diamond Dogs – Too Much Is Always Better Than Not Enough is een album dat zich onderscheidt binnen het glamrock-genre en oorspronkelijk werd uitgebracht in het jaar 1974. Deze LP, verkrijgbaar als Coloured Vinyl, markeert een overgangsperiode in de carrière van David Bowie na het uiteenvallen van zijn band The Spiders from Mars en zijn losmaking van producer Ken Scott. Bowie nam de volledige artistieke regie in handen, zowel in productie als uitvoering, en creëerde samen met terugkerend medewerker Tony Visconti een sonisch landschap waarin elementen van glamrock en vroege soul samenkomen. De plaat werd bedacht als conceptalbum en verweeft thema’s uit George Orwells "Nineteen Eighty-Four" met Bowies eigen post-apocalyptische visies, wat zorgt voor een desolate, theatrale sfeer. De thematiek van het album draait om vervreemding en dystopie, versterkt door het iconische, controversiële artwork en het ruwe karakter van de productie. Bowies gelaagde arrangementen, zijn karakteristieke stemgeluid en het gebruik van verschillende instrumenten zoals gitaar, piano en synthesizer typeren de experimenteerdrift van deze fase in zijn oeuvre. Diamond Dogs groeide uit tot een invloedrijk werk binnen het genre en werd door critici zowel geroemd om zijn ambitie als bekritiseerd om zijn fragmentarische samenstelling. Het album is niet alleen een muzikaal document van Bowies creatieve groei, maar vormt tevens een brug naar de meer soul-georiënteerde richting die hij later in de jaren zeventig zou inslaan.
Diamond Dogs – Too Much Is Always Better Than Not Enough is een album dat zich onderscheidt binnen het glamrock-genre en oorspronkelijk werd uitgebracht in het jaar 1974. Deze LP, verkrijgbaar als Coloured Vinyl, markeert een overgangsperiode in de carrière van David Bowie na het uiteenvallen van zijn band The Spiders from Mars en zijn losmaking van producer Ken Scott. Bowie nam de volledige artistieke regie in handen, zowel in productie als uitvoering, en creëerde samen met terugkerend medewerker Tony Visconti een sonisch landschap waarin elementen van glamrock en vroege soul samenkomen. De plaat werd bedacht als conceptalbum en verweeft thema’s uit George Orwells "Nineteen Eighty-Four" met Bowies eigen post-apocalyptische visies, wat zorgt voor een desolate, theatrale sfeer. De thematiek van het album draait om vervreemding en dystopie, versterkt door het iconische, controversiële artwork en het ruwe karakter van de productie. Bowies gelaagde arrangementen, zijn karakteristieke stemgeluid en het gebruik van verschillende instrumenten zoals gitaar, piano en synthesizer typeren de experimenteerdrift van deze fase in zijn oeuvre. Diamond Dogs groeide uit tot een invloedrijk werk binnen het genre en werd door critici zowel geroemd om zijn ambitie als bekritiseerd om zijn fragmentarische samenstelling. Het album is niet alleen een muzikaal document van Bowies creatieve groei, maar vormt tevens een brug naar de meer soul-georiënteerde richting die hij later in de jaren zeventig zou inslaan.
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: