De Fantaisie sur la Tempête de Shakespeare werd gecomponeerd kort nadat Berlioz de felbegeerde Prix de Rome had gewonnen (bij de vierde poging) met zijn cantate Sardanapale, en was oorspronkelijk bedoeld als een concertouverture, met koor. Na verschillende bewerkingen van het materiaal werd de vierdelige Fantaisie, zoals hier opgenomen, de finale van Berlioz' 'monodrama' Lélio - een juxtapositie van bestaand materiaal verbonden met dramatische monologen voorgedragen door de 'artiest' in het centrum van het werk. Symphonie fantastique, met afstand Berlioz' bekendste werk, blijft een evergreen in het orkestrepertoire en is geliefd bij publiek over de hele wereld. De idiomatische benadering van orkestratie, gebaseerd op Berlioz' muzikale opleiding in Franse provinciale blaasorkesten, en de revolutionaire benadering van de heersende conventies van muzikale vorm in die tijd schijnen door in het vijfdelige meesterwerk, dat een van de meest levendige programmatische symfonieën ooit geschreven blijft. Deze opname werd gemaakt na een paar uitvoeringen in september 2018 in de Roy Thomson Hall in Toronto, en is gemaakt in Surround Sound.
AmazonSymphonie fantastique/Fantaisie sur la Tempete
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: