Tot vanavond en lief zijn hoor! (Paperback)
Uitgelicht
|
14,95 |
Naar shop
|
|
14,95 |
Naar shop
|
Beschrijving
Salo Muller werd geboren op 29 februari 1936 in Amsterdam en heeft een bijzonder en ingrijpend leven geleid. Zijn jeugd werd ruw verstoord door de Tweede Wereldoorlog, toen hij als Joods kind vanaf 1941 ondergedoken moest leven. Dit gebeurde nadat hij vanuit de crèche van de Hollandsche Schouwburg werd gered. Gedurende anderhalf jaar verbleef hij op acht verschillende adressen, onder andere in Friesland, waar hij de schuilnaam "Japje" kreeg. Tragisch genoeg zijn zijn ouders omgekomen in Auschwitz. De onderduikouders die Salo onder hun hoede namen, Klaas Vellinga en Pietje Heddema-Bos, werden postuum geëerd met een Yad Vashem eremedaille in 2008 vanwege hun moed en zelflessendheid.
De oorlogservaringen van Salo hebben een onuitwisbare indruk op hem achtergelaten. Hij schrijft over deze zware periode in zijn boek "Tot vanavond en lief zijn hoor!", waarin hij de laatste woorden van zijn moeder vastlegt die zij tegen hem sprak bij de kleuterschool voordat ze door de Duitsers werd opgepakt.
Na de oorlog bouwde Salo Muller zijn leven op en verwierf hij bekendheid als fysiotherapeut van Ajax in de hoogtijdagen van de jaren zeventig. Hij zat op de bank naast het legendarische voetbalicoon Rinus Michels en was verantwoordelijk voor het behandelen van blessures van sterren als Johan Cruijff en Piet Keizer. In 2006 publiceerde hij "Mijn Ajax", waarin hij zijn belevenissen tijdens deze gouden jaren van Ajax beschrijft.
Salo heeft daarnaast zijn fysiotherapiepraktijk opgebouwd en was dertig jaar hoofdredacteur van Fysioscoop, het vakblad voor fysiotherapie. In 2007 verscheen zijn boek "Blootgeven", waarin hij een aantal bijzondere patiënten en zijn ervaringen als fysiotherapeut deelt. Zijn schrijverscarrière breidde hij in 2013 verder uit met de roman "De foto", waarin opnieuw het thema van de Holocaust centraal staat. De impact van deze tragedie blijft hem raken en hij geeft aan dat er geen dag voorbijgaat zonder dat hij niet even huilt om wat er is gebeurd.
Salo Muller's verhaal is er een van overleven, veerkracht en de indringende herinnering aan de impact van de Holocaust, waarmee hij zijn leven en werk heeft vormgegeven en die hem blijft inspireren en motiveren tot op de dag van vandaag.
Salo Muller werd geboren op 29 februari 1936 in Amsterdam en heeft een bijzonder en ingrijpend leven geleid. Zijn jeugd werd ruw verstoord door de Tweede Wereldoorlog, toen hij als Joods kind vanaf 1941 ondergedoken moest leven. Dit gebeurde nadat hij vanuit de crèche van de Hollandsche Schouwburg werd gered. Gedurende anderhalf jaar verbleef hij op acht verschillende adressen, onder andere in Friesland, waar hij de schuilnaam "Japje" kreeg. Tragisch genoeg zijn zijn ouders omgekomen in Auschwitz. De onderduikouders die Salo onder hun hoede namen, Klaas Vellinga en Pietje Heddema-Bos, werden postuum geëerd met een Yad Vashem eremedaille in 2008 vanwege hun moed en zelflessendheid.
De oorlogservaringen van Salo hebben een onuitwisbare indruk op hem achtergelaten. Hij schrijft over deze zware periode in zijn boek "Tot vanavond en lief zijn hoor!", waarin hij de laatste woorden van zijn moeder vastlegt die zij tegen hem sprak bij de kleuterschool voordat ze door de Duitsers werd opgepakt.
Na de oorlog bouwde Salo Muller zijn leven op en verwierf hij bekendheid als fysiotherapeut van Ajax in de hoogtijdagen van de jaren zeventig. Hij zat op de bank naast het legendarische voetbalicoon Rinus Michels en was verantwoordelijk voor het behandelen van blessures van sterren als Johan Cruijff en Piet Keizer. In 2006 publiceerde hij "Mijn Ajax", waarin hij zijn belevenissen tijdens deze gouden jaren van Ajax beschrijft.
Salo heeft daarnaast zijn fysiotherapiepraktijk opgebouwd en was dertig jaar hoofdredacteur van Fysioscoop, het vakblad voor fysiotherapie. In 2007 verscheen zijn boek "Blootgeven", waarin hij een aantal bijzondere patiënten en zijn ervaringen als fysiotherapeut deelt. Zijn schrijverscarrière breidde hij in 2013 verder uit met de roman "De foto", waarin opnieuw het thema van de Holocaust centraal staat. De impact van deze tragedie blijft hem raken en hij geeft aan dat er geen dag voorbijgaat zonder dat hij niet even huilt om wat er is gebeurd.
Salo Muller's verhaal is er een van overleven, veerkracht en de indringende herinnering aan de impact van de Holocaust, waarmee hij zijn leven en werk heeft vormgegeven en die hem blijft inspireren en motiveren tot op de dag van vandaag.