In Tot we de zee niet meer zijn onderzoekt Ton van Leeuwen via poëzie de mens in de natuur en de menselijke natuur. In deze bundel eisen tragische eendjes en achteloos migrerende vlinders een hoofdrol op. Een boze man komt klagen bij een meningenwinkel. Een valse orchidee stelt een geloof op de proef. In vaak verrassende vormen vraagt de dichter zich af: wat doen we met de tijd die ons rest? hier is bijna alles beschreven beginnen hoogtelijnen zich te verdringen draait het niet meer om de eerste maar om de laatste om houvast en balans te vinden
Prijshistorie
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: