Toyohiko Satoh Three Solo Suites/Transcriptions Fo (CD)

Bach en de luit Johann Sebastian Bach staat bij moderne luisteraars bekend als een van de steunpilaren van de westerse muziek. Naast zijn grote hoeveelheid vocale werken (zoals zijn Cantates en Passies) componeerde hij muziek voor veel verschillende instrumenten. Van Bach is bekend dat hij een uitstekend organist en klavecimbelspeler was, hoewel hij de voorkeur schijnt te hebben gegeven aan het clavichord, een zachter instrument waarmee hij vibrato en dynamische veranderingen kon bewerkstelligen, wat een grotere muzikale diversiteit mogelijk maakte. Van Bach is ook bekend dat hij altviool speelde en er wordt zelfs gesuggereerd dat hij luit speelde. In een aanbevelingsbrief voor zijn leerling Johann Ludwig Krebs (1713-1780) zegt Bach dat Krebs niet alleen keyboad instrumenten en compositie met hem had bestudeerd, maar ook de luit. Ondanks deze bewering lijkt het enigszins twijfelachtig of Bach daadwerkelijk luit speelde. In al zijn composities voor luit schept Bach steeds problemen die voor de speler technisch onmogelijk zijn zonder een of andere aanpassing. In het begin van de 8e eeuw werd de Arabische luit (Ud) in Europa geïntroduceerd door de Moren bij hun verovering en bezetting van het Iberische schiereiland (het huidige Spanje). Vanaf dit begin ontstond geleidelijk de standaardvorm van de westerse luit als het overheersende muziekinstrument in de Europese cultuur. In de 16e eeuw was de luit zo populair dat men kon zeggen dat 'ieder ontwikkeld mens luit moest kunnen spelen'. Zelfs Da Vinci en Galilei bespeelden de luit goed...