Tożsamośc regionalna, narodowa i europejska

Dzisiaj ¿yjemy w nowoczesnym spo¿ecze¿stwie europejskim, które jest pe¿ne energii, dynamiczne i coraz bardziej elastyczne. Rzadko kiedy zatrzymujemy si¿, aby zastanowi¿ si¿ nad tym, co stanowi o naszej spo¿eczno¿ci. Unia Europejska powstäa w oparciu o zäo¿enie, ¿e poprzez wymian¿ gospodarcz¿ i kulturow¿ oraz poczucie patriotyzmu i przywi¿zania do kontynentu uda si¿ zapobiec przysz¿ym konfliktom. Pojawiaj¿ si¿ pytania, czy to¿samo¿¿ narodowa pozostanie istotna w przysz¿o¿ci; nastroje wobec to¿samo¿ci europejskiej wydaj¿ si¿ by¿ zró¿nicowane i nie ma ogólnej tendencji do tworzenia pästw postnarodowych. Kwestionowana jest zarówno istnienie to¿samo¿ci europejskiej, jak i zdolno¿¿ ludzi do rozwijania przywi¿zania do wielu terytoriów. Jak dot¿d nie ma zgody co do tego, co powoduje, ¿e ludzie rozwijaj¿ siln¿ to¿samo¿¿ regionaln¿ i s¿ab¿ to¿samo¿¿ narodow¿ lub odwrotnie. Dlatego celem niniejszej pracy jest po pierwsze zidentyfikowanie czynników prognostycznych przywi¿zania do to¿samo¿ci regionalnej, narodowej i europejskiej, a po drugie porównanie tych poziomów w ró¿nych krajach. Analiza potwierdza, ¿e istnieje wiele to¿samo¿ci, które wzajemnie si¿ wzmacniaj¿ w zale¿no¿ci od kilku czynników prognostycznych.

Pagina's: 72, Paperback, Wydawnictwo Nasza Wiedza