Traangas over voeren Tussen heimwee en hartstocht

Traangas over voeren, waar gaat het boek over?Tussen heimwee en hartstochtWanneer ik negatieve opmerkingen hoorde over mijn kookkunst, trof me dat in mijn beroepseer. Ik was wel geen sterrenchef, maar een gevangenis is ook geen sterrenrestaurant. Ik snoerde de klager de mond met de sneer dat, als hij mijn kost niet lustte, hij maar moest gaan vreten in de vergeet-putten van Praag – beschimmeld brood op een bedje van rotte groenten, op smaak gebracht door de uitwerpselen van kakkerlakken – dan zou hij wel een toontje lager zingen! Het was in de gevangenis zoals in het leger: de grootste klagers waren zij die van huis uit het minst gewoon waren. Over de auteur Leon Bancken Leon Bancken is geboren te Zichen - Zussen - Bolder - Belgisch Limburg vlak tegen Maastricht. Dit versterkte nog zijn Limburg gevoel. Hij werd Postmeester in de Voerstreek en nadien in Herderen. Ontpopte zich ook als journalist en schreef o.a. voor uitgaven van de Telegraaf groep. Hij was politiek zeer actief in binnen- en buitenland, onder andere in Baskenland, Noord-Ierland, in het toenmalig Oostblok, en met als uitschieter het Communistisch Tsjecho-Slowakije, waarover hij in dit boek zijn authentieke pijnlijke ervaringen aan de lezer kenbaar maakt. ‘Traangas over voeren’ is zijn tweede roman en een vervolg op ‘Praagse Herfst’. Meer informatie ISBN 9789464031645 Editie 1 Hoofdauteur Leon Bancken Taal Nederlands Bindwijze Paperback / softback Releasedatum 10 april 2020 Aantal pagina's 312 Uitgever BoekScout BV NUR 340 - Populaire fictie algemeen Bijgewerkt op 31-03-2026, 21:28:08

Wanneer ik negatieve opmerkingen hoorde over mijn kookkunst, trof me dat in mijn beroepseer. Ik was wel geen sterrenchef, maar een gevangenis is ook geen sterrenrestaurant. Ik snoerde de klager de mond met de sneer dat, als hij mijn kost niet lustte, hij maar moest gaan vreten in de vergeet-putten van Praag – beschimmeld brood op een bedje van rotte groenten, op smaak gebracht door de uitwerpselen van kakkerlakken – dan zou hij wel een toontje lager zingen! Het was in de gevangenis zoals in het leger: de grootste klagers waren zij die van huis uit het minst gewoon waren.