Tricky Woo Sometimes I Cry (LP)
Uitgelicht
|
57,02
46,44 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Sometimes I Cry van Tricky Woo is een garagerockalbum dat wordt gekenmerkt door ongeremde energie, rauwe gitaren en een compromisloze rockattitude afkomstig uit de levendige undergroundscene van Montreal. Dit album, uitgebracht op LP in 1999, geldt als een van de meest invloedrijke platen van de band en wordt beschouwd als hun creatieve hoogtepunt. Het geluid op Sometimes I Cry ligt stevig verankerd in de tradities van garagerock en alternatieve rock, waarbij invloeden hoorbaar zijn van bands als MC5 en Rocket From The Crypt, maar ook elementen van punk en klassieke rock duidelijk doorklinken. De plaat onderscheidt zich door zijn onstuimige, bijna explosieve benadering: het tempo is vaak hoog, de riffs zijn fel, en de zang klinkt rauw en bezield. Toch laat de band op dit album iets meer ruimte toe voor dynamiek en nuance, waardoor hun karakteristieke energie beter tot zijn recht komt. Volgens kenners is de productie bewust ongepolijst gehouden, wat zorgt voor een authentiek, korrelig geluid dat perfect past bij het genre. Het album bevat twaalf tracks die samen ongeveer een half uur duren. Opvallende nummers zijn onder andere Altamont Raven, dat direct opent met schurende gitaren en een onweerstaanbare vaart, Fly the Orient dat het karakter van garagepunk ademt, en Sad Eyed Woman waarin de band laat horen dat ze ook gevoelige, melodieuze kanten in hun sound kunnen verwerken. Elk van deze nummers onderstreept de veelzijdigheid én consistentie van het album. Sometimes I Cry is daarmee een essentieel document binnen het alternatieve garagerockgenre en laat horen waarom Tricky Woo wordt gezien als een van de groten uit de Canadese underground. Het album blijft, ook vele jaren na verschijning, een energieke en vitale luisterervaring voor liefhebbers van pure, ongefilterde rockmuziek.
Vergelijk aanbieders (1)
Sometimes I Cry van Tricky Woo is een garagerockalbum dat wordt gekenmerkt door ongeremde energie, rauwe gitaren en een compromisloze rockattitude afkomstig uit de levendige undergroundscene van Montreal. Dit album, uitgebracht op LP in 1999, geldt als een van de meest invloedrijke platen van de band en wordt beschouwd als hun creatieve hoogtepunt. Het geluid op Sometimes I Cry ligt stevig verankerd in de tradities van garagerock en alternatieve rock, waarbij invloeden hoorbaar zijn van bands als MC5 en Rocket From The Crypt, maar ook elementen van punk en klassieke rock duidelijk doorklinken. De plaat onderscheidt zich door zijn onstuimige, bijna explosieve benadering: het tempo is vaak hoog, de riffs zijn fel, en de zang klinkt rauw en bezield. Toch laat de band op dit album iets meer ruimte toe voor dynamiek en nuance, waardoor hun karakteristieke energie beter tot zijn recht komt. Volgens kenners is de productie bewust ongepolijst gehouden, wat zorgt voor een authentiek, korrelig geluid dat perfect past bij het genre. Het album bevat twaalf tracks die samen ongeveer een half uur duren. Opvallende nummers zijn onder andere Altamont Raven, dat direct opent met schurende gitaren en een onweerstaanbare vaart, Fly the Orient dat het karakter van garagepunk ademt, en Sad Eyed Woman waarin de band laat horen dat ze ook gevoelige, melodieuze kanten in hun sound kunnen verwerken. Elk van deze nummers onderstreept de veelzijdigheid én consistentie van het album. Sometimes I Cry is daarmee een essentieel document binnen het alternatieve garagerockgenre en laat horen waarom Tricky Woo wordt gezien als een van de groten uit de Canadese underground. Het album blijft, ook vele jaren na verschijning, een energieke en vitale luisterervaring voor liefhebbers van pure, ongefilterde rockmuziek.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: