Tullia Melandri Intermezzi, Op. 4 (CD)

Schumann componeerde de Intermezzi, Op. 4 in de lente van 1832 en verklaarde dat het speciale werken waren, opgevat als 'langere Papillons' waar 'elke noot gewogen en afgewogen moet worden'. In de Intermezzi worden dezelfde technieken gebruikt als in Op. 2: citaten, fragmenten en metamorfoses van poëzie in muziek. De Pianosonate in fis klein, op. 11 werd geschreven tussen 1833 en 1835 en is opgedragen aan zijn geliefde Clara Wieck, tot wie Schumann zich richt via de twee alter-ego's van zijn gespleten persoonlijkheid, Florestan en Eusebius, de eerste enthousiast en hartstochtelijk, de tweede introvert en bedachtzaam. Deze opname werd gemaakt op een Simon fortepiano uit de jaren 1830, die dezelfde kenmerken bezit als het instrument dat Robert Schumann zelf gebruikte. De in Italië geboren Tullia Melandri is een specialist in muziekfilologie en behaalde diploma's in piano en fortepiano uitvoering. Als laureaat van talrijke piano- en kamermuziekconcoursen heeft Melandri in heel Europa op festivals en in concerten opgetreden.