Zarówno kino tureckie, jak i iräskie mo¿na okre¿li¿ jako pogranicze i w tym sensie odzwierciedlaj¿ one geograficzne i kulturowe po¿o¿enie mi¿dzy Europ¿ a Azj¿. Oba kraje s¿ hybrydowe. Geograficznie znajduj¿ si¿ na Wschodzie i borykaj¿ si¿ z jego problemami. S¿ jednak równie¿ bramami do Europy, odczuwaj¿cymi wp¿yw westernizacji, a zw¿aszcza filmy tureckie rejestruj¿ i omawiaj¿ dualizm mi¿dzy Zachodem a Wschodem, nowoczesno¿ci¿ a tradycj¿, sekularyzacj¿ a wp¿ywami religijnymi. Zachód w tym kontek¿cie jest jednocze¿nie obietnic¿ i wrogo¿ci¿. Kino izraelskie natomiast odzwierciedla w niektórych ze swoich najlepszych filmów konflikt polityczny, militarny i to¿samo¿ciowy, który je otacza. W filmach tych debata toczy si¿ z zaskakuj¿c¿ szczero¿ci¿, a filmowcy odmawiaj¿ wyboru wroga lub pracy w oparciu o dualizmy. Zarówno tureccy, jak i izraelscy filmowcy stworzyli ostatecznie specyficzn¿ refleksj¿ na temat rzeczywisto¿ci swoich krajów i na jej podstawie wypracowali to¿samo¿¿ kinematograficzn¿. To w¿änie t¿ to¿samo¿¿ omawia Ricardo Luiz de Souza na kolejnych stronach, analizuj¿c seri¿ filmów nakr¿conych w obu krajach.
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon, Amazon Marketplace.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: