Turquoise dagen is het vijfde deel in de Decadereeks en laat de megacreatieve periode van de jaren ’80 zien door de ogen van de beheerder van een artiestenruimte in Vera, het jongerencentrum in Groningen. In dit verhaal komen destijds veel startende artiesten voorbij, onder anderen U2, Simple Minds, Echo & The Bunnymen, DAF, Killing Joke, Bauhaus en Allen Ginsberg. De hoofdpersoon woont en werkt dichtbij de muzikale ontwikkelingen die toen het Nederlandse clubcircuit vormgeven. De roman is een schelmenroman die met humor, slapstick en scherpe dialogen een levendig beeld schetst van een tijd waarin punk, doem en crisis de muziek en het leven van alledag kleuren. De auteur, Bill Mensema, heeft een kenmerkende schrijfstijl die heldere scènes combineert met herhaling en overdreven komische momenten, wat volgens critici doet denken aan vroege vernieuwende Nederlandse schrijvers. In de reeks wordt het decennium in tien delen verteld, en Turquoise dagen fungeert als een sleutelwerk dat de sfeer en het karakter van die jaren vastlegt zonder pretentie.
De tekst benadrukt de combinatie van realistische details, humor en een levendig, soms ronduit speels taalgebruik. De focus ligt op menselijke ontmoetingen, de kunstwereld en de dreigende crisis die de jaren tachtig kenmerkten, terwijl de roman de balans zoekt tussen humor en herkenbare urgentie.
Kenmerken
- Vijfde deel in de Decadereeks
- Speelt in Vera, Groningen, artiestenruimte
- Hoofdpersoon beheert de artiestenruimte
- Jaren tachtig met punk en crisis
- Heldere scènes en kenmerkende dialogen
- Vergelijkingen met Nescio en Campert