Tussen de schuifdeuren van tijd (Paperback)

In Tussen de schuifdeuren van de tijd beschrijft Dick van Zijll Langhout, emeritus-predikant van de Protestantse Kerk in Nederland (PKN), zijn levensverhaal en zijn werk als dominee. Van Zijll Langhout, zoon van een predikant, groeit op in Groningen. Hij doorloopt er het gymnasium en besluit theologie te gaan studeren aan de Rijksuniversiteit Groningen. Het hoofdvak in de doctorale fase van zijn theologieopleiding is de studie van het Oude Testament. Tijdens zijn studietijd in Groningen leert hij Sjouk Kornelis kennen, met wie hij trouwt. Dick en Sjouk van Zijll Langhout adopteren drie kinderen: Basri, Suryani en Daud. Zijn eerste standplaats als hervormd predikant is Texel (1976-1983), waar hij het vak van dominee nog moet leren. Zijn tweede standplaats is Enschede (1983-2011). Aan de Apostel Thomaskerk in Enschede blijft Dick Van Zijll Langhout als predikant tot aan zijn emeritaat verbonden. De vuurwerkramp op zaterdag 13 mei 2000 in Enschede treft ook zijn woning, die aan de rand van het rampgebied ligt. Tijdelijk moet het gezin huis en haard verlaten. Tussen de schuifdeuren van de tijd is niet louter een ego-document. De autobiografische notities van Dick van Zijll Langhout bieden een vrij gedetailleerd inzicht in de activiteiten van een dienaar van Gods woord. Preken voorbereiden, de liturgie samenstellen, vergaderen met de kerkenraad, huisbezoek, rouw- en trouwdiensten leiden. In de loop der tijd heeft het werk van een dominee ook andere accenten gekregen. Het is de periode waarin de geloofsbeleving verschuift en hervormde christenen, synodaal-gereformeerde christenen en evangelisch-lutherse christenen zich verenigen in de Protestantse Kerk van Nederland. Openhartig vertelt de Enschedese emeritus-predikant hoe hij dat alles ervaren en beleefd heeft.

Opeens geschiedde het! De hemel opende zich voor Tristan, zij het slechts enkele maanden. Wat hij teruglas had hij namelijk onmogelijk kunnen verzinnen. Dat laatste had hij dan ook niet gedaan, want het was zijn beschermengel die hem alles haarscherp duidelijk influisterde. Zijn ultieme Geliefde die hem ontelbare levens had begeleid. Zij is het aan wie het ?auteursrecht? van De Hereniging toekomt. Zij, die ¿ne, zijn tweelingziel, die hem, voor zover dat in woorden is te vatten, een visioen schetst wat hij na zijn overgang naar Gene Zijde of Thuis gaat beleven.Uit het voorwoord door Nicolette van Nieuwenhuizen-Dijkstra, auteur van Ik ben er gewoon nog: ?Op schitterende wijze wordt enerzijds het gemis van deze liefde op aarde, dat bij Tristan een ongekende pijn en verdriet veroorzaakt geschilderd, en anderzijds het verlangen naar de hereniging met die perfecte wederhelft. De beschrijving van de sfeer waar Tristan na zijn toekomstige overgang in terecht komt, en de ervaringen die hij daar als ziel opdoet, zijn zo mooi en po¿tisch verwoord, dat het mij niet alleen herinnert aan de ongekende schoonheid en liefde die me te wachten staat wanneer ik de grote oversteek ga maken. Maar tevens aan de kracht van creatie, die niets anders is dan de Goddelijke expressie van zichZelf, die door het liefdesveld waar de ziel dan verblijft moeiteloos tot stand komt.?