Twilight Splendour

Housewives, een vijfkoppige band uit Londen, bracht in 2019 Twilight Splendour uit als hun tweede volledige studioalbum op het label Blank Editions. Het album betekent een belangrijk keerpunt voor de groep, die de creatieve beslissing nam om hun gitaren te verkopen om MIDI-apparatuur aan te schaffen, waarbij ze traditionele instrumenten inruilden voor elektronische geluidsexperimenten. Deze verschuiving markeert hun overgang van op optredens gebaseerd schrijven naar een meer conceptuele benadering, gebaseerd op gesynthetiseerde texturen en digitale productie. De band classificeerde het werk als elektronische muziek, puttend uit hun diverse muzikale achtergrond met invloeden uit postpunk, jazz, drone en avant-garde. Het album functioneert als een conceptueel werk dat zich presenteert als een liefdesbrief van een vroege kunstmatige intelligentie aan zijn eigenaar, in een dystopische wereld waar echte emoties zijn vervangen door complexe gecodeerde simulaties. Twilight Splendour is geschreven op verschillende onconventionele locaties, waaronder Wetherspoons-cafés en ver van hun woonboten, overal waar ze elektriciteit konden vinden, en verkent de creatieve mogelijkheden van elektronische klanken terwijl het worstelt met thema's als technologische vervreemding, frustratie en het verlangen naar verbinding. De productie doet denken aan de digitale meditaties van de legendarische producer Oneohtrix Point Never, die donkere psychedelische chaos en nihilisme presenteert door een verontrustende technologische lens. Het album omvat acht nummers die samen een meeslepend geluidslandschap creëren dat wordt gekenmerkt door pulserende ritmes, zwaar bewerkte zang, dub-achtige bas en innovatief gebruik van synthesizers en vocoders.