ULF/FDM
Uitgelicht
|
29,59 |
Naar shop
|
|
34,04 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Floating di Morel presenteerde in 2017 hun vijfde album Ulf/FDM, uitgebracht op vinyl door het Berlijnse label Play Loud! Productions. Het album markeert een bijzondere overgang in de sound van het duo Sabine Blödorn en Kai Drewitz, die de band in 1994 oprichtten. Het album is verdeeld in twee delen die verschillende fasen van de band weerspiegelen. De ene kant bevat de laatste opnames met Thorsten Neu, waarmee het duo eerder werkte aan albums als Said My Said en Goal Less Play. Deze kant toont de bekende minimalistische new wave sound waarvoor de band bekend staat, met een combinatie van mannelijke en vrouwelijke vocals en een kenmerkende lo-fi esthetiek. De andere kant vertegenwoordigt een meer elektronische richting, geproduceerd samen met Ulf. Deze nieuwe aanpak bouwt voort op de minimal aesthetic die altijd centraal stond in het werk van Floating di Morel, maar verkent donkerdere en meer elektronische territoria. De band combineert drum machines, walking basslines en plasmic guitar met ijzig laconieke vocalen. Het geluid wordt vaak vergeleken met artiesten als Suicide, Velvet Underground en Neu!, waarbij critici spreken van een unieke mix van minimal, chilling music met een underground sensibiliteit. De productie kenmerkt zich door een gestripte, machinic sound die tegelijkertijd diffuus en op de rand van oplossing zweeft, passend binnen het minimal wave en dark wave genre.
Floating di Morel presenteerde in 2017 hun vijfde album Ulf/FDM, uitgebracht op vinyl door het Berlijnse label Play Loud! Productions. Het album markeert een bijzondere overgang in de sound van het duo Sabine Blödorn en Kai Drewitz, die de band in 1994 oprichtten. Het album is verdeeld in twee delen die verschillende fasen van de band weerspiegelen. De ene kant bevat de laatste opnames met Thorsten Neu, waarmee het duo eerder werkte aan albums als Said My Said en Goal Less Play. Deze kant toont de bekende minimalistische new wave sound waarvoor de band bekend staat, met een combinatie van mannelijke en vrouwelijke vocals en een kenmerkende lo-fi esthetiek. De andere kant vertegenwoordigt een meer elektronische richting, geproduceerd samen met Ulf. Deze nieuwe aanpak bouwt voort op de minimal aesthetic die altijd centraal stond in het werk van Floating di Morel, maar verkent donkerdere en meer elektronische territoria. De band combineert drum machines, walking basslines en plasmic guitar met ijzig laconieke vocalen. Het geluid wordt vaak vergeleken met artiesten als Suicide, Velvet Underground en Neu!, waarbij critici spreken van een unieke mix van minimal, chilling music met een underground sensibiliteit. De productie kenmerkt zich door een gestripte, machinic sound die tegelijkertijd diffuus en op de rand van oplossing zweeft, passend binnen het minimal wave en dark wave genre.