Ultramarijn (2005) is een roman over de grenzen van de hartstocht. In een roerige havenstad aan de Middellandse Zee deelt de jonge Aysel een geheim met haar halfbroer Joakim. Wanneer hun schande aan het licht dreigt te komen, worden ze uit elkaar gerukt. Aysel verdwijnt over de zee, verbannen naar het noorden van Europa. Joakims verlangen is onstilbaar, alleen de muziek biedt hem een uitweg. Hij blijkt aanzienlijk meer talent voor de luit te hebben dan voor de liefde, al blijft het gemis knagen. Dat Aysel en Joakim in de toekomst zullen worden herenigd is onvoorstelbaar, de voorzienigheid zal erop toezien dat zoiets niet gebeurt. Maar hun geheim is vlees geworden. In een wending waar de lezer niet meer op rekent - en die de roman een mythische dimensie verleent - tekent zich het onvermijdelijke af. Een maand na de verschijning van Ultramarijn overleed Henk van Woerden. De roman werd postuum bekroond met De Gouden Uil 2006 en De Inktaap 2007.
BrunaAysel en haar halfbroer koesteren een verborgen liefde voor elkaar. Wanneer die aan het licht dreigt te komen, drijft het leven de twee uit elkaar: Aysel verdwijnt uit het leven van Joakim, terwijl hij achterblijft in de havenstad aan de Middellandse Zee waar ze samen waren. De kans dat ze elkaar zullen weerzien is niet groot, maar dan geeft Van Woerden de plot een magistrale draai... Een meesterlijk, belangwekkend maar ook pijnlijk boek, het laatste van een veel te jong gestorven en groot schrijver.