Underg​å​ng The Mother Of Armageddon (LP)

Het werd tijd dat deze weerbarstige Uppsala punkers hun shit the fuck together kregen. Velen van ons hebben lang gewacht tot Undergång eindelijk uit de dood zou ontwaken en een LP zou maken. Zij zijn het type band dat een echte stempel kan drukken, mijlpalen kan zetten en dat stuk muziek kan opnemen waardoor een tijd en plaats in de hardcore herinnerd wordt. Van de krankzinnige drumbeats van Uno en het baswerk van Frank in de ultrastrakke ritmesectie, via de zinderende gitaargevechten van Johannes en Einar, en helemaal tot aan de deathmatch met prikkeldraad die de dubbele zang is van Affe en Crippe, twee van de grootste mongoloïden die ooit een podium in dit land hebben gedeeld. Het is een hand vol maniakken die een niveau van brille hebben bereikt in wat ze doen. Dat is sneller spelen dan jij, strakker dan jij, harder dan jij. Om heftiger te slaan, langer te spugen, de musketvizieren hoger te zetten. Om schoppen op je neus te richten en ze uit vrije wil te landen. Je weet dat je niet in de buurt moet komen, maar je wordt erdoor aangetrokken. Het geweld, de chaos, de ZZ Top cover. Je wordt wakker in de goot met ontbrekende ledematen en een ontembare drang om het opnieuw te doen. En opnieuw.