Urazy więzadla lódeczkowato udowego

Uszkodzenie wi¿zad¿a ¿ódeczkowo-ksi¿¿ycowego (SL) jest cz¿stym urazem nadgarstka, cz¿sto wynikaj¿cym z mechanizmu wysokiej energii lub upadku. Okre¿la to dwie g¿ówne klasy epidemiologiczne urazów: populacja m¿oda (20-30 lat), zwi¿zana z izolowanym urazem o du¿ej energii; populacja starsza (40-50 lat), zazwyczaj pracownicy fizyczni, zwi¿zana z powtarzaj¿cymi si¿ urazami. Pierwsza z nich pojawia si¿ raczej wcze¿nie, druga pó¿niej, co równie¿ znacznie ogranicza mo¿liwo¿ci terapeutyczne. Poniewä m¿ode, aktywne osoby s¿ szczególnie podatne na te urazy, wymagana jest technika rekonstrukcyjna, która wytrzymuje wysokie obci¿¿enia nak¿adane na te nadgarstki. Cz¿sto urazy te s¿ pomijane i nieleczone w ostrej fazie, kiedy mo¿liwa jest bezpo¿rednia naprawa wi¿zad¿a. Chirurdzy cz¿sto musz¿ wybierä spo¿ród niezliczonych technik rekonstrukcyjnych maj¿cych na celu odtworzenie najlepszej kinematyki nadgarstka, próbuj¿c jednocze¿nie przywróci¿ si¿¿ i zakres ruchu (ROM) nadgarstka. Ustalono, ¿e nieleczone urazy prowadz¿ do przewidywalnego, stopniowego rozwoju zapalenia stawów w nadgarstku.