Van een afstand en toch dichtbij

Pieter van Vollenhoven woont al lang op de Veluwe. Gewapend met een fototoestel ontmoet hij dagelijks de dieren die daar leven. Herten, reeën, zwijnen, vossen, slangen, vogels: hij is gefascineerd door de natuur. Door te fotograferen leert hij kijken, en neemt hij zijn omgeving steeds beter in zich op. Zijn motto is: ga fotograferen, dan zie je veel meer. Voordat hij trouwde met prinses Margriet was Van Vollenhoven niet geïnteresseerd in dieren, al maakte de tamme vos, die zijn vader erop nahield, grote indruk. Maar na zijn huwelijk, wonend op paleis Het Loo, vond hij een verlaten pasgeboren reekalf en nam dat mee naar huis. Zo begon zijn liefde voor de natuur en tegelijk zijn liefde voor het fotograferen. Met het voeden en begeleiden van het ree, dat door zijn hond iedere dag werd schoongelikt, werd Pieter van Vollenhoven een fotograaf. Anderhalf jaar wandelden hij en het reekalf door het bos, totdat hij haar achterliet op een plaats waar ze elkaar nog een jaar lang iedere avond ontmoetten. Deze en andere ontroerende observaties en verhaaltjes maken van deze bundel dierenfoto’s een intiem en persoonlijk document.

Pieter van Vollenhoven woont al lang op de Veluwe. Gewapend met een fototoestel ontmoet hij dagelijks de dieren die daar leven. Herten, reeën, zwijnen, vossen, slangen, vogels: hij is gefascineerd door de natuur. Door te fotograferen leert hij kijken, en neemt hij zijn omgeving steeds beter in zich op. Zijn motto is: ga fotograferen, dan zie je veel meer. Voordat hij trouwde met prinses Margriet was Van Vollenhoven niet geïnteresseerd in dieren, al maakte de tamme vos, die zijn vader erop nahield, grote indruk. Maar na zijn huwelijk, wonend op paleis Het Loo, vond hij een verlaten pasgeboren reekalf en nam dat mee naar huis. Zo begon zijn liefde voor de natuur en tegelijk zijn liefde voor het fotograferen. Met het voeden en begeleiden van het ree, dat door zijn hond iedere dag werd schoongelikt, werd Pieter van Vollenhoven een fotograaf. Anderhalf jaar wandelden hij en het reekalf door het bos, totdat hij haar achterliet op een plaats waar ze elkaar nog een jaar lang iedere avond