Van Hauwe/Florilegium Tafelmusik

Georg Philipp Telemann (1681-1767), zoon van een geestelijke, was autodidact in de muziek en werd de meest productieve componist van zijn tijd. Als kind had hij een zeldzame gave voor muziek, maar het werd als vanzelfsprekend beschouwd dat hij zijn vader zou volgen en zich voor zijn levensonderhoud tot de kerk zou wenden. In die tijd werd het beroep van musicus door veel geleerden en burgers nog beschouwd als minderwaardig en onfatsoenlijk. Ondanks alle pogingen van zijn moeder om het hem af te raden - volgens de volkslegende nam zij zelfs zijn muziek en instrumenten in beslag - leidde deze vervolging alleen maar tot een heimelijke opstand, zoals hij beschrijft in zijn eerste autobiografie uit 1718: 'Mijn vuur brandde veel te fel, en verlichtte mijn weg in onschuldige ongehoorzaamheid, zodat ik menig nacht doorbracht met pen in de hand, omdat het mij overdag verboden was, en menig uur doorbracht op eenzame plaatsen met geleende instrumenten.' Toen Telemann aan het eind van zijn tienerjaren op het gymnasium in Hildesheim zat, begreep hij de noodzaak om de instrumenten waarvoor hij moest componeren te bespelen en te begrijpen. Naast zijn aanzienlijke bekwaamheid op viool, blokfluit en klavecimbel, nam hij de hobo, dwarsfluit, viola da gamba, contrabas, trombone en vele andere instrumenten ter hand.

Audio-cd, Harmonia Mundi USA, Inc.