Vanilla
Uitgelicht
|
14,99 |
Naar shop
|
|
16,49 |
Naar shop
|
|
16,49 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Vanilla, het album uit 2016 van de vijfkoppige indie rockband Evans the Death uit Londen, is hun meest ambitieuze en experimentele release tot nu toe op Fortuna Pop!. Het album wijkt af van de traditionele popstructuren en hooks van hun eerdere werk en omarmt een zeer gevarieerd palet aan stijlen en stemmingen, waarbij postpunkgrooves, no-wave-elementen, funk, soul, noisepop en new wave/postpunk revival-elementen worden vermengd tot een agressief, extravert en rauw geluid. Het album, opgenomen in Lightship95 in Londen met producer Rory Attwell, zit vol extreme contrasten – van luidruchtige chaos en rusteloosheid tot melodieuze introspectie – terwijl het een rigoureuze vakmanschap behoudt die de ongeremde impulsen omzet in samenhangende energie.Dit derde album bouwt voort op de sombere, collaboratieve ruwheid van hun eerdere werk, maar gaat nog een stap verder door wild af te wijken zonder een specifiek muzikaal referentiepunt, en hun indierockbasis te verrijken met speelse genre-hopping en een gevoel van instabiliteit dat thema's als paranoia, twijfel aan zichzelf en vitaliteit weerspiegelt. De rijke, krachtige zang van Katherine Whitaker past zich naadloos aan de verschuivingen aan, van psychedelische grommen tot soulvolle diepten, terwijl de opzettelijke beperking van de productie tot acht tracks een intiem, DIY-gevoel creëert dat weigert naar de achtergrond te verdwijnen. Critici prijzen het als hun meest complexe en indrukwekkende werk, een hoogtepunt van risicovol gedrag dat verwachtingen uitdaagt en pulseert met rauwe kracht.
Vanilla, het album uit 2016 van de vijfkoppige indie rockband Evans the Death uit Londen, is hun meest ambitieuze en experimentele release tot nu toe op Fortuna Pop!. Het album wijkt af van de traditionele popstructuren en hooks van hun eerdere werk en omarmt een zeer gevarieerd palet aan stijlen en stemmingen, waarbij postpunkgrooves, no-wave-elementen, funk, soul, noisepop en new wave/postpunk revival-elementen worden vermengd tot een agressief, extravert en rauw geluid. Het album, opgenomen in Lightship95 in Londen met producer Rory Attwell, zit vol extreme contrasten – van luidruchtige chaos en rusteloosheid tot melodieuze introspectie – terwijl het een rigoureuze vakmanschap behoudt die de ongeremde impulsen omzet in samenhangende energie.Dit derde album bouwt voort op de sombere, collaboratieve ruwheid van hun eerdere werk, maar gaat nog een stap verder door wild af te wijken zonder een specifiek muzikaal referentiepunt, en hun indierockbasis te verrijken met speelse genre-hopping en een gevoel van instabiliteit dat thema's als paranoia, twijfel aan zichzelf en vitaliteit weerspiegelt. De rijke, krachtige zang van Katherine Whitaker past zich naadloos aan de verschuivingen aan, van psychedelische grommen tot soulvolle diepten, terwijl de opzettelijke beperking van de productie tot acht tracks een intiem, DIY-gevoel creëert dat weigert naar de achtergrond te verdwijnen. Critici prijzen het als hun meest complexe en indrukwekkende werk, een hoogtepunt van risicovol gedrag dat verwachtingen uitdaagt en pulseert met rauwe kracht.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: