Vergeten door het Vaderland (Paperback)
Uitgelicht
|
7,90 |
Naar shop
|
|
22,99 |
Naar shop
|
|
22,99 |
Naar shop
|
Beschrijving
Na het einde van de Tweede Wereldoorlog stroomden duizenden Nederlanders uit Indonesië terug naar een voormalig koloniaal thuisland, maar velen bleven achter. Sommige Hollandse kinderen met hun Indische moeder konden niet mee; de Nederlandse overheid weigerde de gezinnen op te nemen omdat ze geen identiteitsdocumenten hadden. Door de oorlog waren deze papieren kwijtgeraakt. De achterblijvers moesten het Indonesische staatsburgerschap aannemen of bleven stateloos. Honderden Nederlandse hoogbejaarden leven nu in armoede in Indonesië en hebben nauwelijks recht op pensioen of AOW. Ze voelen zich vergeten door het vaderland en roepen op tot verantwoordelijkheid voor een behoorlijke oude dag.
Verschillende Nederlanders in Indonesië zijn gedurende decennia in de marge terechtgekomen, waardoor hun laatste jaren vaak geteisterd worden door financiële zorgen en een gebrek aan formele steun. Het verhaal is verteld vanuit een internationale berichtgeving, met persoonlijke ontmoetingen en getuigenissen die een indringend beeld geven van een lang bestaan in sluitende anonimiteit.
Wilma van der Maten, verbonden aan diverse kranten en media, heeft gesprekken gevoerd met deze ouderen die hun laatste dagen doorbrengen in een situatie van isolement en verlies. Haar verslag belicht de menselijke kant van een historisch vraagstuk en roept op tot naastenliefde en politieke consideratie vanuit Nederland.
Kenmerken
- Na 1945 verlieten duizenden Nederlanders Indonesië
- Sommigen bleven achter met Indische moeders
- Papieren kwijt; stateloos of Indonesisch staatsburgerschap
- Zeventig jaar na de dekolonisatie: armoede onder ouderen
- Recht op pensioen of AOW ontbreekt
- Het vaderland voelt als afwezige verantwoordelijkheid
Na het einde van de Tweede Wereldoorlog stroomden duizenden Nederlanders uit Indonesië terug naar een voormalig koloniaal thuisland, maar velen bleven achter. Sommige Hollandse kinderen met hun Indische moeder konden niet mee; de Nederlandse overheid weigerde de gezinnen op te nemen omdat ze geen identiteitsdocumenten hadden. Door de oorlog waren deze papieren kwijtgeraakt. De achterblijvers moesten het Indonesische staatsburgerschap aannemen of bleven stateloos. Honderden Nederlandse hoogbejaarden leven nu in armoede in Indonesië en hebben nauwelijks recht op pensioen of AOW. Ze voelen zich vergeten door het vaderland en roepen op tot verantwoordelijkheid voor een behoorlijke oude dag.
Verschillende Nederlanders in Indonesië zijn gedurende decennia in de marge terechtgekomen, waardoor hun laatste jaren vaak geteisterd worden door financiële zorgen en een gebrek aan formele steun. Het verhaal is verteld vanuit een internationale berichtgeving, met persoonlijke ontmoetingen en getuigenissen die een indringend beeld geven van een lang bestaan in sluitende anonimiteit.
Wilma van der Maten, verbonden aan diverse kranten en media, heeft gesprekken gevoerd met deze ouderen die hun laatste dagen doorbrengen in een situatie van isolement en verlies. Haar verslag belicht de menselijke kant van een historisch vraagstuk en roept op tot naastenliefde en politieke consideratie vanuit Nederland.
Kenmerken
- Na 1945 verlieten duizenden Nederlanders Indonesië
- Sommigen bleven achter met Indische moeders
- Papieren kwijt; stateloos of Indonesisch staatsburgerschap
- Zeventig jaar na de dekolonisatie: armoede onder ouderen
- Recht op pensioen of AOW ontbreekt
- Het vaderland voelt als afwezige verantwoordelijkheid