Vergeten land

Stumpel

26 mei 2019 was opnieuw een zwarte zondag. Maar geen zwarte zondag als de voorgaande. In tegenstelling tot eerdere verkiezingen behaalde extreemrechts zijn historische resultaat vooral op het platteland. In het kanton Diksmuide werd Vlaams Belang de grootste partij. In 2004, bij de vorige zwarte zondag, was het toenmalige Vlaams Blok nog de vierde lijst in datzelfde kanton. In 2014 haalden ze zelfs de kiesdrempel niet.In die evolutie klinkt een luide noodkreet van plattelandsbewoners. Die wegzetten als alleen maar racisme is te makkelijk. Het cordon is een ethisch noodzakelijke, maar politiek onvoldragen strategie. Er is meer nodig. Te lang hebben traditionele en progressieve partijen in Brussel landelijk Vlaanderen rechts laten liggen. Te veel Vlamingen voelen zich ontheemd. De politiek moet hen opnieuw centraal stellen.De grondoorzaken dienen blootgelegd en aangepakt te worden. De brug moet worden hersteld. Er is nood aan het heropbouwen van het geloof in de kracht en de toekomst van landelijk Vlaanderen. Niet in conflict met een snel veranderende wereld, maar net in de overtuiging dat emancipatie de weg is voor het buitengebied. Landelijk Vlaanderen heeft zijn plaats in het Vlaanderen van morgen. Om bruggen te slaan met de verstedelijking, met onze diverse wereld, met de uitdagingen van deze tijd.Jeremie Vaneeckhout is Vlaams Parlementslid voor Groen. Als jonge politicus en papa van drie dochters gaat hij op zoek naar een progressieve toekomst voor het platteland in Vlaanderen waar creativiteit, bruggen bouwen én concrete oplossingen centraal staan.

Bruna

26 mei 2019 was opnieuw een zwarte zondag. Maar geen zwarte zondag als de voorgaande. In tegenstelling tot eerdere verkiezingen behaalde extreemrechts zijn historische resultaat vooral op het platteland. In pakweg het kanton Diksmuide werd Vlaams Belang de grootste partij, terwijl ze vijf jaar eerder zelfs de kiesdrempel niet haalde. Die evolutie wegzetten als alleen maar een uiting van racisme is al te makkelijk. Er klinkt vooral een luide noodkreet van plattelandsbewoners in door. Te lang heeft ‘de politiek in Brussel’, zowel de traditionele als de progressieve partijen, de Vlaamse dorpen rechts laten liggen. Te veel Vlamingen voelen zich ontheemd, niet gehoord en bezorgd over de toekomst. De brug tussen platteland en politiek moet worden hersteld, de grondoorzaken blootgelegd en aangepakt, de mens opnieuw centraal gesteld. Dat begint met praten en bovenal luisteren. Daarom trok Jeremie Vaneeckhout, een jong parlementslid van ‘de buiten’, op roadtrip door het Vlaamse platteland. Uit alle gesprekken die hij voerde puurt hij twaalf werken om de uitdagingen van morgen te enten op de realiteit van vandaag. Twaalf werkpunten waar hij vol enthousiasme de schouders onder zet. Vertrekkend vanuit de kracht van het platteland en zijn bewoners. En hopelijk samen met hen.

Boekenwereld

26 mei 2019 was opnieuw een zwarte zondag. Maar geen zwarte zondag als de voorgaande. In tegenstelling tot eerdere verkiezingen behaalde extreemrechts zijn historische resultaat vooral op het platteland. In pakweg het kanton Diksmuide werd Vlaams Belang de grootste partij, terwijl ze vijf jaar eerder zelfs de kiesdrempel niet haalde. Die evolutie wegzetten als alleen maar een uiting van racisme is al te makkelijk. Er klinkt vooral een luide noodkreet van plattelandsbewoners in door. Te lang heeft 'de politiek in Brussel', zowel de traditionele als de progressieve partijen, de Vlaamse dorpen rechts laten liggen. Te veel Vlamingen voelen zich ontheemd, niet gehoord en bezorgd over de toekomst. De brug tussen platteland en politiek moet worden hersteld, de grondoorzaken blootgelegd en aangepakt, de mens opnieuw centraal gesteld. Dat begint met praten en bovenal luisteren. Daarom trok Jeremie Vaneeckhout, een jong parlementslid van 'de buiten', op roadtrip door het Vlaamse platteland. Uit