Very Snug Joiner
Uitgelicht
|
13,15 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Het album "A Very Snug Joiner" van Mad Timothy is een bijzondere ontdekking uit de late jaren zestig of vroege jaren zeventig, oorspronkelijk alleen bekend als een obscure demo op acetate, die jaren later als losse elpee werd gevonden in een kringloopwinkel in Chicago. Het is een primitieve, ruige mix van blues, psychedelische rock en een vleugje folk, met rauwe, slome gitaarpartijen, onbeholpen drums en vocals die doen denken aan het ongepolijste werk van bands als Blue Cheer, Majic Ship en Canned Heat. De muziek ademt de sfeer uit van jonge muzikanten die zichzelf uitproberen, in eigen studio of zelfs een kelder, zonder veel oog voor verfijning maar met een oprechte drang tot zelfexpressie. De productie is onopgesmukt en soms zelfs slordig, wat het album een authentiek karakter geeft, terwijl een paar nummers verrassend sterke songwriting tentoonspreiden. De sfeer wisselt van gestoorde, energieker wordende jams tot lange, trekkende bluescovers. Het album verscheen pas in 2019 voor het eerst officieel op vinyl, na een grondige restauratie van de originele acetates, voorzien van nieuw artwork. Tot op de dag van vandaag is er niets bekend over de bandleden of hun verhaal, wat het mysterieuze karakter van dit album alleen maar vergroot. Voor liefhebbers van vroege, roestige bluespsych is dit een fascinerende ontdekking uit een tijd waarin veel talent onbekend bleef.
Vergelijk aanbieders (1)
Het album "A Very Snug Joiner" van Mad Timothy is een bijzondere ontdekking uit de late jaren zestig of vroege jaren zeventig, oorspronkelijk alleen bekend als een obscure demo op acetate, die jaren later als losse elpee werd gevonden in een kringloopwinkel in Chicago. Het is een primitieve, ruige mix van blues, psychedelische rock en een vleugje folk, met rauwe, slome gitaarpartijen, onbeholpen drums en vocals die doen denken aan het ongepolijste werk van bands als Blue Cheer, Majic Ship en Canned Heat. De muziek ademt de sfeer uit van jonge muzikanten die zichzelf uitproberen, in eigen studio of zelfs een kelder, zonder veel oog voor verfijning maar met een oprechte drang tot zelfexpressie. De productie is onopgesmukt en soms zelfs slordig, wat het album een authentiek karakter geeft, terwijl een paar nummers verrassend sterke songwriting tentoonspreiden. De sfeer wisselt van gestoorde, energieker wordende jams tot lange, trekkende bluescovers. Het album verscheen pas in 2019 voor het eerst officieel op vinyl, na een grondige restauratie van de originele acetates, voorzien van nieuw artwork. Tot op de dag van vandaag is er niets bekend over de bandleden of hun verhaal, wat het mysterieuze karakter van dit album alleen maar vergroot. Voor liefhebbers van vroege, roestige bluespsych is dit een fascinerende ontdekking uit een tijd waarin veel talent onbekend bleef.