Vijftien procent van niets

Lievine Kouwenhoven rijdt al tweeëntwintig jaar lijn 151 langs de kust bij Callantsoog. Vier keer per dag komt ze langs strandpaviljoen De Zandbank, waar Marinus Nieuwenhuijse in 2009 veertienduizend euro van haar leende voor zijn terras. Dit jaar gaat hij half maart open, twee weken voor de rest, want in juni beslist de gemeente over het strandvak. Terugbetalen doet hij niet. Hij biedt haar vijftien procent van de zaak aan en noemt dat een tweede kans.Zes koude weken rijdt haar bus leeg langs een tent waar Marinus' zoon Wisse om zes uur brood staat te snijden en haar eigen dochter Digna in haar winterjas bedient. Op de standplaats schuift planner Govert Traas haar een cursus toe in plaats van de vroege dienst die ze wil.Lievine is de enige die weet dat de halte bij De Zandbank niet in de rijtijden past, precies de minuut die Marinus nodig heeft.