Willem Adolf Visser ’t Hooft (1900-1985) was een invloedrijke Nederlandse theoloog en diplomaat die als secretaris-generaal van de Wereldraad van Kerken van 1948 tot 1966 een spilrol speelde in oecumenische vraagstukken en internationale kerkenpolitiek. Zijn werk maakte hem wereldwijd bekend: hij werd omschreven als diplomaat van God en de paus van de oecumene, maar tegelijkertijd als een barse theoloog en een lastig mens. In de naoorlogse periode ging hij actief in op grote thema’s zoals de opkomst van Hitler, de Tweede Wereldoorlog, naoorlogse verzoening, dekolonisatie en zending, de Koude Oorlog, de stichting van Israël, apartheid, de Cypruscrisis, secularisatie en emancipatie. Visser ’t Hooft vroeg voortdurend om de eenheid van de kerk te verankeren in de verscheurde wereld, en vertrouwde op de hoop dat die een helend effect kon hebben. De biografie belicht zijn grote drijfveren en geeft vanuit zijn perspectief een indringend beeld van de turbulente twintigste eeuw.
Dr. Jurjen Zeilstra, historicus en theoloog, schetst Visser ’t Hooft als een gepassioneerde maar complexe figuur en biedt een toegankelijk portret van zijn missie en invloed. Zijn eerlijke kijk wordt aangevuld door essays en reacties van andere deskundigen, waardoor de lezer Visser ’t Hooft leert kennen als een enthousiast christen die veel mensen voor de oecumene wist te winnen, maar die politiek soms fouten maakte. De biografie combineert biografische details met historische context, waardoor het een levendige verkenning biedt van een sleutelfiguur in de oecumenische beweging en van de twintigste eeuw zelf.
Kenmerken
- Secretaris-generaal van de Wereldraad van Kerken (1948-1966)
- Wereldwijd beluisterd Nederlandse theoloog in het buitenland
- Speelde rol bij Hitler, Tweede Wereldoorlog en dekolonisatie
- Betrok kerk bij vrede na de oorlog en emancipatie
- Beschreven als diplomaat van God en oecumenische leider
- Boeiend portret van de turbulente twintigste eeuw