Vroege werken

Stumpel

\"\'Wat wil je later worden?\' Ik was een jaar of achttien en het wasde laatste keer dat ik die vraag hoorde. \'Ik wil niets worden,ik wil iemand zijn,\' zei ik. Wat dat betekende wist ik niet. Wat iktoen vooral wilde zijn, en duidelijk niet was, was een Don Juan -waarschijnlijk de carrière waarover ik het meest heb nagedacht,maar ook degene waarvan ik het minst werk heb gemaakt.\"--Vol verwondering kijkt de man met de meest Nederlandse naam denkbaarom zich heen en stelt vast: we zijn een raar volkje. Volgens de scherpeobservator Jan Postma schuilt er een fascinerende schoonheid in hetalledaagse leven en nemen we het te vaak voor lief. En dat is zonde.Met verve schrijft Postma in Vroege werken over dooie muizen, snorkelenin een massagraf en over zijn broodrooster. Over waarom hij zich bij hetStedelijk Museum opgaf als levend kunstwerk (en hoe hij daar met dedood werd bedreigd). Over narcisme en naïviteit, over Kim Holland bij eenkerncentrale.De keuze aan onderwerpen is ogenschijnlijk willekeurig, maar Jan Postmaverbindt ze met zijn originele blik die van het alledaagse iets groots enmeeslepends maakt. Ga met hem mee op avontuur en verwonder enbewonder met hem mee.

Bol

Valt Vroege werken in twintig woorden samen te vatten? Natuurlijk. Het zijn essays, maar ze neigen naar waargebeurde verhalen. Soms gebeurt er van alles, op andere momenten vrij weinig. Vroege werken: is dat niet wat... pretentieus? Ik begin graag bij het begin en laat bescheidenheid graag over aan betere mensen. Zware kost? Ergens halverwege stuit de lezer op een Proust-citaat. Maar dat komt uit de beroemde 'questionnaire' die hij ooit invulde. Verder gaat het over dooie muizen, wat er schort aan roodharigen, mijn eerste keer, Heleen van Royen, wat het betekent om een performance kunstwerk te zijn, het plezier van alledaagse dagen, snorkelen in een massagraf, Joseph Brodsky, wel of niet samenwonen, zinloos geweld, Kim Holland in de schaduw van een kerncentrale, een geëxecuteerde naamgenoot, de kleine grote vragen en nog zo wat van die dingen. Lichtvoetig maar niet lichtzinnig. Is het boek ook zo geforceerd 'grappig'? Nee. Dit soort nonsens houd ik niet heel lang vol. Het bovenstaande vormt in zekere zin een absolute ondergrens.

Boekenwereld

Valt Vroege werken in twintig woorden samen te vatten? Natuurlijk. Het zijn essays, maar ze neigen naar waargebeurde verhalen. Soms gebeurt er van alles, op andere momenten vrij weinig. Vroege werken: is dat niet wat... pretentieus? Ik begin graag bij het begin en laat bescheidenheid graag over aan betere mensen. Zware kost? Ergens halverwege stuit de lezer op een Proust-citaat. Maar dat komt uit de beroemde 'questionnaire' die hij ooit invulde. Verder gaat het over dooie muizen, wat er schort aan roodharigen, mijn eerste keer, Heleen van Royen, wat het betekent om een performance kunstwerk te zijn, het plezier van alledaagse dagen, snorkelen in een massagraf, Joseph Brodsky, wel of niet samenwonen, zinloos geweld, Kim Holland in de schaduw van een kerncentrale, een geëxecuteerde naamgenoot, de kleine grote vragen en nog zo wat van die dingen. Lichtvoetig maar niet lichtzinnig. Is het boek ook zo geforceerd 'grappig'? Nee. Dit soort nonsens houd ik niet heel lang vol. Het bovenstaande