Vroeger waren we onsterfelijk

In "Vroeger waren we onsterfelijk" deelt Bert Keizer zijn levendige herinneringen aan zijn jeugd in de jaren zestig, waarin hij als kind de katholieke kerk en de daarbuiten liggende wereld ontdekte. Het boek biedt een fascinerende blik op zijn ontwikkeling van misdienaar in Amersfoort naar een leven vol vragen en keuzes, met de muziek van The Beatles als symbool voor zijn zoektocht naar vrijheid en zelfontplooiing.

Van Kerk naar Filosofie

Keizer beschrijft zijn eerste stappen in de religieuze wereld, waar hij als jong jongetje de betekenis van ceremoniële rituelen leerde kennen. Hij reflecteert op zijn vagere priesterlijke ambities, zonder toen te beseffen wat celibaat werkelijk inhield. Dit overzicht van zijn katholieke achtergrond geeft de lezer inzicht in de vanzelfsprekendheid van het christelijke wereldbeeld van die tijd, dat nog altijd een dierbare plaats in zijn hart heeft.

De Overgang naar Geneeskunde

Na het verlaten van de kerk en het afschrikken van een carrière als academisch filosoof, vond Keizer zijn weg naar de medische faculteit. Deze keuze markeert een belangrijke wending in zijn leven, waarin hij leerde dat leven zich niet altijd in theoretische contexten laat vangen. Via de geneeskunde belandt hij in het volle leven, waar hij de complexiteit en uitdagingen van bestaan en gezondheid onder ogen ziet.

Reflecties op het Leven

Het thema van leven als 'behelpen' loopt als een rode draad door het boek. Keizer deelt zijn rijke gedachten over geloof, literatuur, filosofie en geneeskunde. Hij nodigt de lezer uit om met hem na te denken over de grote vragen des levens. Zijn inspiratiebronnen, waaronder Samuel Beckett, Ludwig Wittgenstein en William Osler, worden mooie verbindingen in zijn overwegingen en geven blijk van zijn brede intellectuele interesses en zijn vermogen om te reflecteren op de menselijke conditie.

Humor en Verdriet

Met een geestige en soms melancholische toon slaagt Keizer erin om meer te lachen dan te huilen, al ligt de balans van deze gevoelens vaak dichtbij elkaar. "We waren onsterfelijk, maar we wisten het niet", prijst hij de onschuld en hoop van de kindertijd, terwijl hij de lezer meevoert in zijn zoektocht naar betekenis in een goddeloze wereld.

Bert Keizer's "Vroeger waren we onsterfelijk" is een meeslepende reis vol persoonlijke verhalen en filosofische overpeinzingen die zowel herkenbaar als inspirerend zijn voor lezers die de diepere vragen van het leven willen onderzoeken.