Vrolijk zullen we altijd blijven

Vrolijk zullen we altijd blijven, waar gaat het boek over?Eeuwenlang heerste 'het recht van de sterkste', een systeem dat afgekeken werd van de apen.Eeuwenlang heerste 'het recht van de sterkste', een systeem dat afgekeken werd van de apen. Het gevolg was een oorlog waarbij de gebakken peren aan huis werden bezorgd. De auteur beschrijft o.a. hoe hij als kind in een huis terechtkwam dat tussen twee loopgraven stond. De wederopbouw volgde. Niet gewend om zelfstandig te denken, verlangden veel mensen terug naar de goede, oude tijd. De jongeren steigerden bij die gedachte. Zo ontstond 'de grootste generatiekloof aller tijden'. Maar ondanks het conservatisme werd de welvaart tóch binnengehaald. Dit is niet hetzelfde als 'welzijn', dus zal er nog even verder gesleurd moeten worden. Over de auteur Jacques Huinck "Geboren in 1935, in het toen overvolle en versleten Maastricht. Na een opleiding in het vernielde Aken, werd ik zelfstandig fotograaf. Met mijn camera en mijn broer liftte ik naar Valencia en Parijs en won daar een fotoprijs. Ik vervaardigde korte speelfilms op 35mm, kreeg een reisbeurs naar Hollywood en werd leraar aan een kunstacademie. Na mijn pensionering werd ik voorzitter van een Spaanse vereniging, begon te schilderen, liep met mijn vriendin Christina naar Santiago (als heiden!) en werd grottengids in Maastricht." Meer informatie ISBN 9789088348556 Editie 1 Hoofdauteur Jacques Huinck Taal Nederlands Bindwijze Paperback / softback Releasedatum 27 maart 2026 Aantal pagina's 368 Uitgever BoekScout BV NUR 402 - Waargebeurde verhalen Bijgewerkt op 16-09-2026, 04:09:39

Geboren in 1935, maakte de auteur al gauw kennis met de Tweed Wereldoorlog. De bruggen werden opgeblazen en alle etalageruiten, in het centrum van Maastricht, kletterden op straat. Bombardementen volgden. Tijdens de bevrijding zat hij in de kelder van een huis tussen twee loopgraven. In de V-1 periode werd les gegeven in een kelder, twee uur per dag. Daarna op straat: vuurtje stoken, Amerikaanse sigaretten roken, op het stoeltje zitten van een kanon en met kogels experimenteren. In het sanatorium werden de jongens geknipt door twee (zingende) kappers, die op 'de Dikke en de Dunne' leken. Een strenge non, die de zaal binnenkwam, was verbijsterd toen ze de kappers zag dansen. Als revuegirls, met zwaaiende benen, zongen ze: "Vrolijk zullen we altijd blijven!" Dit werd de lijfspreuk van de schrijver en gaf hem moed, o.a. in Aken, waar hij tijdens het 'Wirtschaftswunder' tot fotograaf werd opgeleid. Met zijn broer liftte hij naar Parijs en Valencia. Daarna was hij sterk genoeg om het verleden van zich af te gooien. Vooral toen hij in Parijs de 'Prix Nièpce' won. Voor zijn kinderen schreef hij dit bizarre verhaal alsnog. Om ze te leren dat je altijd vrolijk moet blijven! Zin of geen zin